Archiven

Landmark court decision in The Netherlands on recommending Female Genital Mutilation by islamic preacher

juni 22, 2020 1:57 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

In 2018 Femmes for Freedom organised a campaign to file a criminal report against the preacher of the As- Soennah Mosque because this mosque advocated female genital mutilation; this was brought to light by the investigative journalists Milena Holdert who works for Nieuwsuur [current-affairs programme on Dutch television] and Andreas Kouwenhoven who works for NRC [leading Dutch broadsheet newspaper]. Over 133 people filed a criminal report together with Femmes for Freedom concerning this severe abuse. Femmes for Freedom was assisted by the lawyer Carene van Vliet and Janina Hamann from the law firm Delissen Martens.

Today the judge ruled in this case: ‘The Court are of the opinion that in this case the right to freedom of (religion and) speech cannot outweigh the right of women to protection against violence and discrimination’.

The accused has been convicted to 80 hours community service. Femmes for Freedom is highly pleased with this conviction. The conviction has made it clear that it is not allowed to advocate violence against girls and women on the basis of religious sources. This is an important step for the fundamental human rights of girls and women. We have realised this splendid result with your support this change was realised with your help. Thanks to you we can now say that advocating violence against girls and women is not acceptable. We thank you very much for your support and we look forward to continue the fight for the rights of women and girls.

The summary

The Hague, 19 June 2020

Today the Court of Appeal in The Hague sentenced a former teacher of the As-Soennah mosque to 80 hours community service. In an on-line video that was accessible on the website of the mosque from the autumn of 2015 until May 2018 the 32-year-old teacher made statements about female circumcision. The Court considers these statements to be seditious and an incitement to commit violence against women

Female circumcision publicly recommended

The man quoted from a scientific book without making it absolutely clear to his audience that female circumcision, other than the quote suggests, is not to be recommended.

Particularly because at the time he held the position of teacher at one of the larger mosques in The Netherlands his words are taken seriously. By not distancing himself from the quote he gave the impression that female circumcision was considered desirable in the As-Soennah mosque. Therefore he is guilty of sedition and incitement to commit violence against women.

A line has been crossed and a conviction is required

The Court is of the opinion that a conviction for this statement is required in a democratic society. The statements were made in the public domain and serious assault would have ensued had they been complied with. According to the Court in this case the defendant’s right to freedom of (religion and) speech does not outweigh the right of women to protection against violence and discrimination.

If you want to read the complete verdict click here!

 

 

In 2018 Femmes for Freedom organised a campaign to file a criminal report against the preacher of the As- Soennah…

Column Frits Bolkestein over diversiteit en vrouwenquotum

november 28, 2014 5:19 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft Frits Bolkestein een column voor Femmes for Freedom.

Column Frits Bolkestein over diversiteit en het vrouwenquotum

BolkesteinIn 1960 woonde en werkte ik in Dar-es-Salaam, de hoofdstad van Tanzania. De kassier van het bedrijf waar ik werkte, ging met pensioen. Wie zou hem moeten opvolgen? Ik stelde voor de assistent-kassier Florrie Fernandes. Zij kwam uit Goa en als alle Goanezen was zij katholiek en droeg zij een Portugese naam. De Goanezen werden toen en daar wat hoger beoordeeld dan Indiërs in het algemeen. Bovendien deed zij haar werk goed. Dus waarom niet? Maar de financieel directeur, een Sikh, oordeelde anders. Florrie werd het niet. Zij had ook niet anders verwacht. Positieve discriminatie was iets waar niemand toen aan dacht.

Ik denk daar wel aan en heb op bescheiden wijze daar ook iets aan proberen te doen. Mijn argumenten zijn tweeërlei. Ten eerste is het niet minder dan rechtvaardig vrouwen een voorkeursbehandeling te geven, waar zij in de huidige samenleving meestal weinig kansen krijgen. Het tweede argument is economisch van aard: indien wij het werk van vrouwen onvoldoende benutten, berokkent dat schade aan onze samenleving. Waarom blijft het Midden-Oosten achter in ontwikkeling bij de rest van de wereld? Door een gebrek aan vrijheid, kennis en vrouwkracht.

Wat is de toestand nu? Van de 218 leden van de Raden van Bestuur zijn 13 vrouw. Zes procent van de bedrijven voldoen aan de Brusselse wens van minimaal 40% vrouwelijke commissarissen. Dat is zeer onbevredigend. Zouden quota helpen?

Quota hebben voor- en nadelen. Om met de laatste te beginnen: quota lopen het belangrijke risico dat vrouwen die op een hoge post worden benoemd, worden beschouwd als een ‘excuustruus’. Aan de andere kant: het voorkeursbeleid werkt niet goed. Quota hebben in ieder geval het voordeel dat het onbevredigende aandeel van vrouwen in de bezetting van Raden van Bestuur op de agenda komt.

Is het overigens niet zo dat diversiteit, ook op het niveau van de Raden van Bestuur, voor de onderneming als geheel vruchtbaar is omdat een probleem daardoor van alle kanten kan worden belicht? Dat moge zo zijn maar uit de huidige onbevredigende cijfers valt toch af te leiden dat de bewustwording achterblijft. Dus toch maar quota, maar geen sancties want die zouden de zaak te zeer op de spits drijven.

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken…

Mannen ken uw plaats

december 16, 2013 12:44 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft filmmaker Eddy Terstall een column voor Femmes for Freedom.

Column Eddy Terstall – Vrouwenrechten een speerpunt voor mensenrechtenbeleid

Vrouwenrechten is eigenlijk het belangrijkste of meest omvangrijke humanitaire thema van deze tijd.  Slechts een minderheid van de vrouwen op deze planeet is in acceptabele mate vrij. De redenen kunnen zowel cultureel als economisch zijn en vaak, meestal is het beide.Natuurlijk, in een welvarend land zullen vrouwenrechten eerder een vlucht nemen, maar de omgekeerde dynamiek is minstens zo waar.Een samenleving die haar vrouwen tekort doet, doet zichzelf tekort. Het is niet toevallig dat de landen waar vrouwenrechten het meest ontwikkeld zijn dat dat de meest dynamische en succesvolle samenlevingen zijn.Landen die de helft van hun intellectuele capaciteit niet of nauwelijks gebruiken zullen steeds verder achter lopen bij landen die dat wel benutten.

En meestal zijn vrouwenrechten gekoppeld aan de algemene staat van de mensenrechten in een land. Ook in totalitaire staten waar wordt gepronkt met gelijkwaardigheid van vrouwen is op wezenlijke terreinen die gelijkheid ver te zoeken. Ook daar zijn de belangrijkste taken van een vrouw toch die van broedmachine of handwerkster ter meerdere eer en glorie van de staat en het systeem. In weer andere delen van deze planeet wordt ongelijkheid der seksen zelfs openlijk gepredikt en beleden op basis van religieuze of culturele doctrines.  En ook in ons deel van de wereld is er nog veel te bevechten. Zo is de Westerse wereld een belangrijke afnemer van de levende have van de perverse bedrijfstak vrouwenhandel.

Kortom, genoeg te bevechten. Genoeg onrecht op dat gebied om vrouwenrechten tot een apart speerpunt van mensenrechtenbeleid te maken. Om te vechten tegen een mentaliteit waarin structurele maatschappelijke en economische ongelijkheid, wereldwijde vrouwenhandel en zelfs massaverkrachting als oorlogsstrategie, kunnen voortbestaan. Een strijd die niet in jaren, zelfs niet in decennia te winnen is, maar die gestreden moet worden. Niet alleen voor de vrouwen. Maar voor de gehele mensheid.

Eddy Terstall is filmmaker van o.a. Simon en Vox Populi.

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken…

Column Dirk Verhofstadt

oktober 16, 2013 7:10 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft publicist en schrijver Dirk Verhofstadt een column voor Femmes for Freedom.

Column Dirk Verhofstadt – We mogen niet langer zwijgen

In België bestaat een wettelijk verbod op het dragen van de boerka. Slechts één parlementslid stemde tegen. Die draagt dan wel geen hoofddoek, maar wel een blinddoek. Het dragen van de boerka in onze contreien kan immers niet los gezien worden van de weerzinwekkende manier waarop vrouwen zich in orthodox islamitische landen volledig moeten verhullen. Een fenomeen dat nu ook in onze westerse landen opduikt. De bedekking van de vrouw is een gevolg van de superioriteitsgedachte van de man tegenover de vrouw. Het is het hedendaags equivalent voor de Jodenster tijdens de naziperiode. Daar zijn vier gelijkenissen.

De boerka is net als de Jodenster opgedrongen door een groep die zich superieur acht dan anderen. De nazi’s vonden de ariërs superieur tegenover de joden, vandaag denken orthodox islamitische mannen hetzelfde tegenover hun vrouwen. De boerka is het uiterlijk kenteken van die inferieure groep net zoals de gele ster dat was voor de joden. Vrouwen mogen alleen gaan op plaatsen en tijdstippen die door de mannen worden opgelegd, net zoals de nazi’s dat deden tegenover de joden die niet op banken of trams mochten zitten en voor de avondklok binnen moesten zijn. De boerka is, in de ogen van de mannen, een middel om een onrein wezen af te schermen tegenover de ‘zuivere’ mannen zoals de Jodenster dat ook deed. En tenslotte, het meest treffende is het feit dat de boerka het individu uitwist zoals ook de ster dat deed met de joden. Joden werden niet beschouwd als unieke mensen maar als een minderwaardige groep. Hetzelfde overkomt vrouwen in de orthodoxe islam waarvan het aangezicht wordt uitgewist.

Boerka’s zijn het hedendaags symbool van de de-individualisering. Het zijn private gevangenissen waarbij de vrouw de wereld alleen kan zien door een gaas, als zoals de tralies van een cel. Wie gelooft dat vrouwen de boerka uit vrije wil dragen is naïef, dom of onverschillig. Wie de boerka toestaat, kiest de kant van de onderdrukker. We moeten doen wat Elie Wiesel zei: “We moeten partij kiezen. Neutraliteit is in het voordeel van de onderdrukker, nooit in het voordeel van het slachtoffer. Stilte moedigt de beul aan, nooit de gefolterde. Soms moeten we ingrijpen. Als menselijke levens in gevaar komen, als de menselijke waardigheid op het spel staat en nationale grenzen en gevoelens irrelevant worden. Overal waar mannen en vrouwen vanwege hun ras, religieuze of politieke overtuiging vervolgd worden, moet die plaats – op dat moment – het centrum van het universum worden.”

Onder druk van het politiek correcte denken en het cultuurrelativisme van zogenaamde ‘progressieve’ intellectuelen werd al te lang gezwegen. Het wordt hoog tijd dat we de vrouwonvriendelijke praktijken die voortvloeien uit een orthodoxe interpretatie van de koran niet langer toelaten. Zoals opgelegde hoofddoeken, gedwongen huwelijken, vrouwenbesnijdenis, eremoorden, verstoting en van de sharia die ingaat tegen fundamentele liberale grondwaarden als de vrijheid van meningsuiting, de gelijkwaardigheid van man en vrouw, de scheiding van Kerk en Staat en het recht op zelfbeschikking. Er bestaat geen enkel excuus om misogyne praktijken nog te tolereren. We mogen niet langer tolerant zijn voor de intoleranten. Zoals Karl Popper zei: “Indien we onbeperkte verdraagzaamheid zelfs uitstrekken tot dezulken die onverdraagzaam zijn, als we niet bereid zijn een verdraagzame samenleving te verdedigen tegen de woedende aanvallen der onverdraagzamen, dan zullen de verdraagzamen vernietigd worden, en verdraagzaamheid met hen.”

Wie, ondanks alle informatie waarover we vandaag beschikken inzake mishandeling en onderdrukking van moslimvrouwen, nog langer opzij kijkt en zwijgt, is niet alleen moreel laf maar zelfs schuldig medeplichtig.

Dirk Verhofstadt is professor Media & Ethiek aan de Universiteit van Gent en auteur van o.a. Atheïsme als basis voor de moraal.

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken…

Column Meindert Fennema

augustus 22, 2013 5:08 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

Mannen, ken uw plaats!

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft emeritus hoogleraar politieke theorie en Volkskrant columnist Meindert Fennema voor Femmes for Freedom.

Column Meindert Fennema – Cultuurrelativisme als zelfhaat?

Toen mijn vrouw zwanger was van mijn oudste dochter  –  31 jaar geleden – was het Instituut voor de Wetenschap der fennemaPolitiek – gevestigd aan de Herengracht in Amsterdam – een broeinest van de meest uiteenlopende soorten feministen. Sommigen wilden alleen maar praten over het recht op werk en gelijke beloning, anderen vormden praatgroepen om te ‘werken aan zichzelf’, weer anderen werden om politieke redenen lesbisch, omdat je ‘toch niet met je onderdrukker naar bed ging?’

Hoezeer zij onderling ook van mening verschilden – en er werd wat afgeruzied – over één ding leken de feministen het dertig jaar geleden eens te zijn: vrouwen werden in onze samenleving op alle mogelijke manieren onderdrukt en gediscrimineerd.

Ik werkte op het Instituut voor de Wetenschap der Politiek en in die omgeving liet ik destijds weten dat ik vurig hoopte dat mijn vrouw een zoon zou baren. Hoon en verontwaardiging was mijn deel. Pas toen de dames enigszins tot bedaren waren gekomen vroeg één van hen op hoge toon om een toelichting op deze verwerpelijke gedachte. Daar had ik natuurlijk op gewacht en ik antwoordde met een stalen gezicht dat ik begrepen had dat vrouwen op alle mogelijke manieren onderdrukt en gediscrimineerd werden en dat ik wilde dat mijn kind dat bespaard zou blijven. De beste garantie daarvoor was, zo leek mij, een zoon te krijgen en geen dochter.

De reactie was vooral verbijstering, maar sommige reacties waren ook verbijsterend. Veel dames verzekerden mij dat een dochter ‘ook heel leuk was’, hetgeen ik natuurlijk nooit ontkend had. Anderen verweten mij dat ik zelf niets wilde doen aan de verbetering van de positie van vrouwen, maar ook dat had ik niet beweerd.

Sommige feministische dames beweerden zelfs dat het met die onderdrukking van vrouwen eigenlijk wel mee viel…

Aan die genante vertoning moet ik vaak denken als ik linkse feministes hoor praten over de positie van moslima’s. Die zijn vaak zo bang om voor prowesters te worden versleten, dat zij, van de weeromstuit, suggereren dat het met de onderdrukking van vrouwen in islamitische landen geweldig meevalt. Of, erger nog, dat degenen die westerse landen oproepen paal en perk te stellen aan de besnijdenis van meisjes (zoals Ayaan Hirsi Ali), zulks doen met verkeerde bedoelingen.

De erkenning dat mensenrechten een westerse uitvinding zijn, is voor sommigen moeilijk te accepteren. Cultuurrelativisme is vaak een vorm van zelfhaat.

Meindert Fennema is emeritus hoogleraar politieke theorie. Zijn meest recente boeken zijn Van Thomas Jefferson tot Pim Fortuyn (2012) en een bundel essays onder de titel Help! De elite verdwijnt (2012). Op 27 augustus wordt zijn eerste roman, Het slachthuis, gepresenteerd in De Balie. Daar zal Blue Diamond Riem de Wolff een concert geven. Kaarten kunt u bestellen via deze site.

Mannen, ken uw plaats! De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is…

Column Kees Flinterman

juli 26, 2013 4:20 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

Vrouwen voor Vrijheid

Femmes for Freedom, Vrouwen voor Vrijheid! Het klinkt zo vanzelfsprekend, zo gewoon. Waarom zou het anders zijn. Iedereen heeft fundamentele  rechten, mensenrechten, die haar of hem bijvoorbeeld de  vrijheid garanderen haar of zijn mening te uiten, een godsdienst naar zijn of haar keuze aan te hangen of om een godsdienst af te wijzen,  of om de partner van haar of zijn keuze te huwen . De staat, de overheid mag die vrijheden niet afnemen, maar hen slechts tot op zekere hoogte beperken, waarbij aan zeer strenge voorwaarden moet worden voldaan. Die vrijheden  waarvan ik hiervoor maar een paar voorbeelden heb gegeven, zijn in Nederland in de Grondwet neergelegd: daarnaast zijn ze in internationale verdragen opgenomen, zoals het Europees Verdrag inzake de Rechten van de Mens (1950), het Internationaal Verdrag inzake Burger- en Politieke Rechten (1966) en het Verenigde Naties (VN) Verdrag inzake de Uitbanning van Alle Vormen van Discriminatie van Vrouwen (1979). Gelukkig heeft Nederland vrijwel alle internationale mensenrechtenverdragen bekrachtigd. De vrijheden komen toe aan een ieder zonder enig onderscheid naar geslacht, taal, ras of godsdienst, zoals het VN Handvest (1945) het zegt.

Maar toch. De praktijk van alle dag laat zien dat ruim 65 jaar na de totstandkoming van het VN Handvest de daarin neergelegde belofte van de  gelijkheid van vrouwen en mannen maar zeer ten dele is gerealiseerd. Gelukkig is er wel veel ten goede gebeurd. Een hoogtepunt was het hiervoor genoemde VN Verdrag inzake de Uitbanning van Alle Vormen van Discriminatie van Vrouwen (het Vrouwenverdrag) in 1979; inmiddels zijn vrijwel alle staten in de wereld partij bij dit belangrijke verdrag: alleen de VS, Iran, Soedan, Zuid-Soedan, Vaticaanstad en Palau ontbreken nog. Toch zou het na 1979 nog meer dan tien jaar  duren voordat de internationale gemeenschap expliciet zou aanvaarden dat vrouwen rechten als mensenrechten moeten worden beschouwd. “Women’s rights are human rights” was de leuze waaronder vrouwen- en mensenrechtenorganisaties vanuit de hele wereld de Tweede Wereldconferentie Mensenrechten die in 1993 in Wenen werd gehouden, ertoe bewogen de rechten van de mens van vrouwen hoog op de politieke agenda te plaatsen.

De ongelijkheid van vrouwen en mannen die zo vaak voor vrouwen in grote onvrijheid resulteert, is evenwel ook anno 2013 nog niet geheel uitgebannen. Maar gelukkig hebben we nu de instrumenten in handen om die staten die zich niet volledig inzetten om de gelijkheid van vrouwen en  mannen tot een levende werkelijkheid te maken, daarop aan te spreken. Daarom is het zo belangrijk dat er organisaties zijn  zoals Femmes for Freedom waarin (jonge) vrouwen (en gelukkig ook een aantal mannen) zich inzetten om de belofte van vrijheid die aan vrouwen is gedaan, ook daadwerkelijk te realiseren. Het  hiervoor genoemde Vrouwenverdrag  verplicht staten er onder meer toe de gelijke rechten van vrouwen en mannen bij het aangaan van het huwelijk, tijdens het huwelijk en bij echtscheiding te garanderen. Niemand mag tegen haar of zijn wil gedwongen worden met een ander te huwen. Even zo zeer mag niemand tegen haar  of zijn wil gedwongen worden gehuwd te blijven. De staat, dat wil zeggen alle organen van de staat, inclusief de rechterlijke macht, zijn verplicht er toe te zien dat deze vrijheden ook in de praktijk van alle dag door een ieder, dat wil zeggen ook door godsdienstige gemeenschappen, worden erkend.

Het is van ganser harte te hopen dat op afzienbare termijn in Nederland , maar ook in andere landen waarin vele vrouwen in “huwelijkse gevangenschap” leven, de dag aanbreekt dat ook die vrouwen uit die gevangenschap worden ontslagen en een nieuw leven in volle vrijheid kunnen beginnen. In deze strijd voor vrijheid voor alle vrouwen wens ik Femmes for Freedom alle succes toe.

Kees Flinterman,

Lid Comité van Aanbeveling Femmes For Freedom,              

Lid Verenigde Naties Mensenrechtencomité (Human Rights Committee),

Honorair hoogleraar rechten van de mens aan de Universiteit Utrecht en de Universiteit Maastricht.

Vrouwen voor Vrijheid Femmes for Freedom, Vrouwen voor Vrijheid! Het klinkt zo vanzelfsprekend, zo gewoon. Waarom zou het anders zijn.…

Column Paul Cliteur

juli 26, 2013 3:00 pm Gepubliceerd door Laat uw bericht achter

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. De eerste in deze rubriek die speciaal voor Femmes for Freedom schrijft is de Leidse hoogleraar en bekende polemist Paul Cliteur.

Column Paul Cliteur – Vrouwenrechten en heilige geschriften

Het woord “vrouwenrechten” kan aanleiding geven tot verwarring. Het zou het misverstand kunnen doen ontstaan dat er een grote hoeveelheid rechten bestaat die speciaal zou toekomen aan vrouwen en niet aan mannen. Maar dat is niet waarom het gaat. “Vrouwenrechten” zijn eigenlijk de gewone rechten die toekomen aan mannen maar die ten onrechte worden onthouden aan vrouwen. Denk aan het algemeen kiesrecht. Lange tijd bestond dat voor mannen, maar werd het onthouden aan vrouwen.

Veel van de discussies over vrouwenrechten komen neer op de toepassing van één basaal vrouwenrecht: het recht om gelijk te worden behandeld aan mannen. Nu doet zich de vraag voor hoe het kan dat mannen en vrouwen – die in allerlei opzichten zoveel op elkaar lijken – niet dezelfde rechten hebben. Dat heeft te maken met het verleden. In premoderne culturen ging men er over het algemeen vanuit dat vrouwen een zodanig andere rol zouden moeten spelen in maatschappelijk opzicht of een zodanig andere lichamelijke en geestelijke constitutie zouden hebben dat het onverantwoord zou zijn mannen en vrouwen gelijk te behandelen. Mannen en vrouwen gelijk behandelen is net zoiets als kinderen en volwassenen gelijk behandelen. Of mensen en dieren gelijk behandelen. In premoderne culturen wordt een vrouw gezien als meer lijkend op een dier of op een kind dan als gelijke aan de man.

Met name in heilige boeken als de bijbel (zowel het Nieuwe als het Oude Testament), de Koran, maar ook in de heilige boeken van Aziatische culturen treft men dat traditionele wereldbeeld aan. Een passage waarin dat kernachtig tot uitdrukking komt is afkomstig van Paulus:

Vrouwen, erken het gezag van uw man als dat van de Heer, want een man is het hoofd van zijn vrouw, zoals Christus het hoofd is van de kerk (Efeziërs 5:22).

Die passage is geschreven vanuit hetzelfde wereld- en maatschappijbeeld als de passage die erop volgt:

Kinderen, wees gehoorzaam aan je ouders uit ontzag voor de Heer, want zo hoort het (Efeziërs 6:1).

Wat de kwestie van de vrouwenrechten zo lastig maakt is dat men geen vooruitgang kan boeken zolang de passages als hierboven geciteerd worden gezien als dictaten waarvan men om religieuze redenen niet kan afwijken. Daarom is de kwestie van de vrouwenrechten zo intiem verbonden met de notie van Schriftgezag. Zolang heilige geschriften worden gezien als bindende wetboeken waarvan men niet kan afwijken zal het heel moeilijk zijn verandering te bewerkstelligen.

Paul Cliteur is hoogleraar encyclopedie van de rechtswetenschap aan de Universiteit van Leiden en schrijver van Het monotheïstisch dilemma (2010) en The Secular Outlook (2012).

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken…