Nieuws

JOVD roept Shirin Musa uit tot Liberaal van het Jaar

Femmes For Freedom is verrast, verheugd en ontzettend vereerd door de verkiezing van onze oprichter en directeur Shirin Musa tot Liberaal van het Jaar. We zijn de  JOVD zeer erkentelijk voor deze mooie titel en zien dit als een erkenning voor de gelijke rechten van alle vrouwen en meisjes in Nederland.

Femmes For Freedom is een organisatie gestoeld op de idealen van het liberaal feminisme waarbij individuele vrijheid en gelijke rechten voorop staan. Dit maakt de erkenning door deze jongeliberalen bijzonder mooi. Collectieve denkpatronen begrenzen de vrijheid van vrouwen en meisjes, maar ook van mannen en jongens. Groepsdwang en –druk zorgt ervoor dat keuzevrijheid nog steeds niet vanzelfsprekend is. Wij blijven strijden tegen deze vrijheidsbeperkingen. We zijn bijzonder blij dat het werk dat we doen, wordt gezien en geëerd door een jongerenorganisatie. Deze erkenning sterkt ons in de wetenschap dat onze werkzaamheden breed gedragen en gesteund worden.

Femmes for Freedom is een grassroots organisatie die sterk is in het maatschappelijk en politiek agenderen van de fundamentele mensenrechten van meisjes en vrouwen met een migratieachtergrond. Onze kennis van alle thema’s komt van de bron: wij zijn opgericht door vrouwen die het onderwerp uit eigen ervaring kennen. Met onze laagdrempelige juridische helpdesk krijgen hulpzoekenden juridische en zo nodig verdere ondersteuning; waar nodig verwijzen wij ze door naar de juiste hulpverlening (die veelal door de reguliere hulpverlening naar ons worden doorverwezen). Deze werkwijze heeft impact: door de gedrevenheid en deskundigheid van de medewerkers en vrijwilligers van Femmes for Freedom, de combinatie van individuele hulpverlening en intensief lobbywerk, slaagt Femmes for Freedom er – ondanks een zeer beperkt budget – in om zowel individuele vrouwen te helpen als op effectieve wijze bredere veranderingen tot stand te brengen.

We zijn iedereen die betrokken is bij Femmes For Freedom dankbaar voor de tomeloze inzet die zij dagelijks leveren om onze doelen te bereiken. Ook danken wij alle individuen, organisaties en fondsen die het werk van Femmes For Freedom de afgelopen jaren hebben gesteund. We blijven ons inzetten voor de rechten van alle vrouwen en meisjes in Nederland, en hopen u de komende tijd nog vaak te mogen ontmoeten in deze strijd.

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Persbericht JOVD

JOVD roept Shirin Musa uit tot Liberaal van het Jaar: ‘Ze weet de vinger op de zere plek te leggen’

De JOVD, de politiek onafhankelijke jongerenvereniging van de VVD, heeft politiek activiste Shirin Musa uitgeroepen tot Liberaal van het Jaar. In deze tijden vanpolarisering weet Musa goed op de waarde van persoonlijke vrijheid te wijzen en wil ze mensen van allerlei achtergronden bij elkaar brengen, zo vinden de jonge liberalen. ‘Ze is een voorbeeld voor veel vrouwen, maar ze is vooral een sterk onafhankelijk individu,’ verklaart voorzitter Splinter Chabot.

Shirin Musa was met haar mensenrechtenorganisatie, Femmes for Freedom, de drijvende kracht achter de posteracties ‘Vrije Partnerkeuze’ en ‘Celebrate Love’. Bij Vrije Partnerkeuze werden stellen afgebeeld waarin de geliefden verschillende achtergronden hebben. Zo was er een poster waarin een moslima en een Joodse man elkaar innig kussen. Splinter Chabot wijst op het belang van dit soort boodschappen. ‘Integratie gaat om respect, begrip en liefde voor elkaar. Dan maakt het niet uit wat voor een afkomst je hebt.’

‘Shirin Musa legt de vinger op de zere plek in onze maatschappij en dat is goed,’ vervolgt Chabot. Ook de vervolgactie, Celebrate Love, zorgde voor heel wat ophef in verschillende (religieuze) gemeenschappen. Toch bleef Musa achter de acties staan en benadrukte ze de boodschap achter de afbeeldingen. Ze strijdt voor seksuele vrijheid voor vrouwen in ‘patriarchale gemeenschappen’ en deinst niet terug voor beledigingen en bedreigingen. ‘Er is nog veel werk aan de winkel als het gaat om integratie, religieuze vrijheid en seksuele vrijheid ook al is dat moeilijk om onder ogen te komen. Om deze vrijheid voor iedereen te bevorderen, wie je ook bent, wat je ook gelooft of hoe je er ook uitziet, zijn mensen als Shirin Musa onmisbaar,’ concludeert Chabot.

 

Reactie FFF op de brief van minister Dekker en het onderzoek van de Universiteit van Maastricht

FFF is heel blij met het feit dat minister Dekker een brief over huwelijkse gevangenschap schrijft waarin hij o.a. heeft aangekondigd om een bepaling in het burgerlijk wetboek op te nemen die voorziet dat beide partners meewerken aan de ontbinding van het religieus huwelijk. Dit voorstel heeft FFF in 2012, 2014, (zie ook: A&MR 2014 Nr.02) en in 2017 bepleit en we zijn blij dat ons voorstel nu ook overgenomen en gepresenteerd wordt door Pauline Kruiniger van de Universiteit Maastricht. Hoe lovenswaardig was het geweest als zij ook FFF als bron had genoemd?! FFF moet helaas vaststellen dat het rapport van de Universiteit Maastricht gebaseerd is op slechts drie (!) casestudies en dientengevolge een aantal essentiële zaken mist. Als gevolg daar weer van ontbreken in de brief van de minister beleidsmogelijkheden. We noemen er hieronder heel kort een paar, en voor een nadere toelichting verwijzen wij u naar onze uitgebreide reactie en  dit opiniestuk in Trouw.

1. Huwelijkse gevangenschap en vechtscheidingen
2. Voortduring van huwelijkse gevangenschap als gevolg van het ontbreken van een eerlijk proces
3. Gevolgen huwelijkse gevangenschap
4. Suggesties van de Nederlandse politiek die niet onderzocht zijn
5. Rol van het strafrecht (pagina 93 van het onderzoek) versus civielrecht en lijfsdwang
6. Voorlichting vanuit de overheid
7. Apart dialoog met religieuze gemeenschappen en benoemen van geestelijken tot ambtenaar van de burgerlijke stand

We constateren ook dat FFF huwelijkse gevangenschap en andere gerelateerde onderwerpen op de agenda heeft gezet hebben en inhoudelijk onderbouwd heeft, maar dat zij -een door vrouwen uit de doelgroep opgerichte organisatie- niet betrokken wordt bij de beleidsvorming, terwijl het beleid vervolgens door mensen gemaakt wordt die niet uit de doelgroep afkomstig zijn en de dynamiek ook niet als zodanig kennen. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van de voorstellen. Het Vrouwenrechtencomité van de VN vroeg al eerder aandacht voor dit verschijnsel en heeft de Nederlandse regering hierop aangesproken. Kamerleden van diverse partijen hebben waardering voor het werk van FFF.  Derhalve voelt FFF zich zeer gesteund met hun verzoek  aan minister Dekker om FFF te betrekken in de beleidsvorming en FFF te steunen.

FFF is zich ervan bewust dat zij een uitgesproken plaats inneemt in het debat. FFF is van mening dat het onderwerp huwelijkse gevangenschap (en de hele emancipatie van meisjes/vrouwen uit patriarchale gemeenschappen) alleen effectief aangepakt kan worden, als de overheid een duidelijk beleid voert op het afdwingen van fundamentele rechten voor meisjes/vrouwen uit deze gemeenschappen. Dat betekent dat een dialoog met deze gemeenschappen nooit vrijblijvend en nooit alleen met de (mannelijke) leiders kan zijn.

Femmes for Freedom’s statement regarding the letter by minister Dekker and the research by Maastricht University

FFF is delighted that the minister for Legal Protection, Sander Dekker, in his letter of 26-04-2018 has acknowledged the need for a new provision in the Dutch civil code that provides that both partners will cooperate to enable the dissolution of a religious marriage. This provision has been proposed by FFF in 2012, 2014 en 2017 and we are joyous that Pauline Kruiniger of Maastricht University has adopted this proposal. We would have regarded this adoption as even more commendable, had she quoted us as the source of this provision. During the last six years, FFF has worked tirelessly, together with various members of parliament as well as ministers from past and present governments, to keep the subject of Marital Captivity on the Dutch political agenda. We are saddened to see that despite our joint efforts, FFF is still not regarded as a partner to the various departments responsible for policy development. As a result of this exclusion, the proposed provisions with regards to marital captivity are at risk of losing the connection to the women and men affected. Maastricht University has researched the phenomenon that is marital captivity. However, as the researchers chose to work with a limited number of cases (3), the research report lacks a thorough analysis of the issues at hand. The report, to which the minister refers in his letter, has resulted in a proposed policy that in our opinion is insufficient and incomplete.

FFF has published an extensive response to both the research as well as the letter. In this response we discuss the omissions in the research report with regards to:

  1. Marital Captivity and divorce disputes
  2. Continued marital captivity due to a lack of fair trial
  3. The effects of Marital Captivity
  4. Suggestions made by Dutch MP’s which a have not been researched
  5. Role of the penal code versus civil code and legal constraint
  6. Prevention and information by the government
  7. The consequences of a separate dialogue with religious communities and appointing clergy as official registrar

FFF ascertains that she – a grassroots organisation founded and run by women from the affected communities – is not involved with policy development, whilst the policies are developed by people outside of these communities, that lack knowledge of the inner workings and dynamics of these communities, in effect creating a mismatch between the envisioned policy and the outcome of said policy. The UN Women’s Rights Commission has previously addressed its concerns about this practice to the Dutch government.

FFF realises that she has a prominent position in the debate. We argue that topics such as marital captivity in specific as well as the emancipation of women and girls from patriarchal societies in general can only be dealt with effectively when the government has a clear policy that defends the fundamental rights of these girls and women. To us, that translates to a dialogue with the members of affected communities, not their religious leaders, whom are almost exclusively male. In light of that argument, we are pleased to see that the minister equally rejects the idea proposed by Maastricht University to appoint imams as official registrars. FFF wants to reiterate that we appreciate the efforts by the minister of Legal Protection and all mp’s involved, and that we are ready to take our seat at the table to share the stories of our communities and to discuss effective and efficient policies to end marital captivity.

 

Wij zoeken een Stagiair Communicatie

Stichting Femmes for Freedom is een daadkrachtige, frisse en ambitieuze organisatie die zich inzet tegen verschillende vormen van huwelijkse onvrijheid en opkomt voor vrouwenrechten. Belangrijke thema’s voor ons zijn huwelijksdwang, huwelijkse gevangenschap, kindhuwelijken, polygamie, verborgen vrouwen en de kwaliteit van de vrouwenopvang. We werken vanuit Den Haag aan het agenderen van vrouwenrechten op politiek en maatschappelijk niveau. We bieden juridische ondersteuning aan vrouwen die in verschillende varianten van huwelijkse gevangenschap verkeren via ons juridisch helpdesk. Daarnaast voeren we bewustwordingscampagnes om het maatschappelijk debat aan te jagen.

Om onze (online) communicatie nog sterker en scherper te maken zijn we per direct op zoek naar een stagiair communicatie. Ben je creatief en vind je het leuk om bezig te zijn met sociale media, de website, het schrijven van content en het ondersteunen van campagnes? Dan is Femmes for Freedom op zoek naar jou!

Klik hier om de volledige vacaturetekst te lezen.

Femmes for Freedom goes international!

Deze week verscheen een artikel over Femmes for Freedom in The Economist. In het artikel is er aandacht voor sharia huwelijken en hoe schadelijk deze kunnen zijn voor vrouwen in het Westen omdat zij het slachtoffer kunnen worden van polygamie en huwelijkse gevangenschap.

Nederland is het enige land ter wereld waar huwelijkse gevangenschap strafbaar is. Femmes for Freedom maakt zich hard voor internationale agendering van de problematiek rondom huwelijkse gevangenschap.

Het artikel ‘ How Sharia marriages can hurt women in the West. Differences in marital law provide an opportunity for unscrupulous men’ kunt u hier lezen.

Reactie Femmes for Freedom op de moties van GroenLinks en CDA

i 29 nov Geen reacties door

Femmes for Freedom is blij met de moties van Kathalijne Buitenweg (GroenLinks) en Madeleine van Toorenburg (CDA) , waarin aandacht en aktie wordt gevraagd voor de positie van vrouwen die vastzitten in huwelijkse gevangenschap. Deze moties zijn een erkenning van het feit dat huwelijkse gevangenschap een onaanvaardbare beknotting van het recht op zelfbeschikking is, en dat de overheid een taak heeft om te zorgen dat vrouwen zich hieraan kunnen ontworstelen, zodat ze hun eigen leven weer vorm kunnen geven. Als deze moties met organisaties van migrantenvrouwen uitgevoerd worden, helpen ze vrouwen in huwelijkse gevangenschap om hun eigen leven in te richten.

Femmes for Freedom strijdt voor de rechten van vrouwen en meisjes in Nederland die niet over de inrichting van hun eigen leven kunnen beslissen, bijvoorbeeld omdat zij afkomstig zijn uit patriarchale gemeenschappen en onder druk gezet of bedreigd worden om volgens de regels van deze gemeenschappen te leven. FFF zet zich in voor een breed programma voor deze vrouwen:

  • voorlichting aan vrouwen over hun rechten;
  • aanzwengelen van discussie binnen en buiten deze gemeenschappen over het recht op zelfbeschikking, zoals het recht om zelf je partner te kiezen;
  • laagdrempelige juridische en maatschappelijke ondersteuning om het vrouwen mogelijk te maken hun eigen leven vorm te geven.

Op deze site kunt u meer over ons lezen. Een uitgebreide beschrijving van onze projecten kunt u op deze pagina lezen.

 

Internationale Dag tegen geweld tegen vrouwen: Femmes for Freedom en Zonta Den Haag starten actie

25 November is uitgeroepen tot Internationale Dag tegen Geweld tegen Vrouwen. Ook Zonta zegt “NEE”. Op die dag starten Zonta Den Haag en Femmes for Freedom een actie om huwelijkse gevangenschap onder de aandacht te brengen.

Waar gaat het om? Huwelijkse gevangenschap betekent dat vrouwen tegen hun wil gedwongen worden om getrouwd te blijven in een religieus huwelijk. Deze vrouwen zijn meestal wel gescheiden uit ​het burgerlijk huwelijk naar het recht van het land van verblijf ​ (bijvoorbeeld Nederland)​, maar kunnen ​niet scheiden uit het religieuze huwelijk. Dat komt omdat de echtgenoot hier niet aan meewerkt. ​

Bij huwelijkse gevangenschap gaat het om dwang en misbruik van macht. Ook in Nederland komt huwelijkse gevangenschap voor. Gelukkig is Nederland het eerste land dat huwelijkse gevangenschap civiel en strafrechtelijk aanpakt. Dat is goed, maar internationaal is dit niet het geval. Er moet nog veel gebeuren, ook om geweld tegen vrouwen bespreekbaar te maken.

Daarom gaan Zonta Den Haag en Femmes for Freedom samenwerken om dit onderwerp op de Europese agenda te zetten. ​Het politiek en juridisch voorbereidend werk wordt door Femmes for Freedom gedaan. Dit heeft even tijd nodig. In de tussentijd proberen we zoveel mogelijk emailadressen te verzamelen van mensen die ons willen steunen.

Wat vragen we je te doen?

Zeg ook “NEE” en stuur een email naar zonta.fff@gmail.com dan houden we je op de hoogte van de vorderingen.

Meer informatie? Stuur een email naar Margarta Taskoudi
(margarita.taskoudi@femmesforfreedom.com)

 

Proefproces gewonnen: ook religieuze huwelijken ontbinden bij weigering scheiding

Het Gerechtshof deed vandaag uitspraak in de zaak van een Pakistaan-Nederlandse vrouw die religieus wil scheiden van haar man. Haar man weigert de scheiding en zij vroeg de Nederlandse rechter dit als onrechtmatige daad vast te stellen op straffe van een dwangsom. Op 6 januari 2016 verwierp de rechtbank dit verzoek. De rechter verwees de vrouw door naar de shariarechtbank in het Verenigd Koninkrijk. Femmes for Freedom heeft deze vrouw ondersteund bij het voeren van dit belangrijke proefproces.

In hoger beroep heeft de rechter de vrouw echter in het gelijk gesteld. De man moet op straffe van een dwangsom religieus van haar scheiden, zonder dat de shariarechtbank daar verder aan te pas hoeft te komen. Voor de vrouw betekent dit dat zij haar vrijheid weer terug krijgt. Ook vrijwillig gesloten huwelijken kunnen in huwelijkse gevangenschap ontaarden wanneer de man weigert te scheiden. Terwijl de man opnieuw trouwt, blijft de vrouw vastzitten in haar huwelijk en kan zij haar eigen leven niet verder vorm geven. Bij reizen naar een islamitisch land wacht haar mogelijk veroordeling wegens geen gehoor geven aan de echtelijke gehoorzaamheidsplicht of overspel.

De nieuwe uitspraak van de rechter heeft voor een grote groep vrouwen met een biculturele achtergrond afkomstig uit patriarchale gemeenschappen impact. Uit de overwegingen van het hof blijkt namelijk dat er geen onderscheid moet worden gemaakt tussen vrouwen die alleen een religieus huwelijk hebben gesloten en zij die tevens ook burgerlijk en daarmee voor de Nederlandse wet zijn getrouwd. Dit biedt hoop voor andere vrouwen die in huwelijkse gevangenschap leven.

Meer informatie?

Vonnis hoger beroep (november 2017)

Vonnis Rechtbank Rotterdam (januari 2016)

Uitzending Nieuwsuur (februari 2016) – Proefproces moet islamitisch scheiden mogelijk maken.

Opinieartikel Shirin Musa (februari 2016) – Een vrouw die naar vrijheid streeft, verdient onze steun – toch?

 

Vacatures: fondsenwerver, campagneleider & stagiair communicatie

Wegens groei van de organisatie zijn wij op zoek naar een fondsenwerver en campagneleider (betaalde functies). Tevens is Femmes for Freedom op zoek naar een stagiair communicatie.

Campagneleider

Ben je creatief en vind je het leuk om inspirerende content vorm te geven en pakkende campagnes te creëren? Reageer dan op de vacature van campagneleider bij Femmes for Freedom. De volledige vacaturetekst kun je hier lezen.

Fondsenwerver

Ben je een creatieve aanpakker en zie je het als een uitdaging om fondsen te verven voor een jonge NGO? Dan is Femmes for Freedom op zoek naar jou! Bekijk de vacature hier.

Stagiair communicatie

Vind je het leuk om Femmes for Freedom te ondersteunen als stagiair communicatie met sociale media, de website, het schrijven van content en het helpen bij campagnes? Reageer dan op de vacature.

 

 

Column Shirin Musa: stereotypering

i 20 okt Geen reacties door

Honours studenten van de Rijksuniversiteit Groningen bogen zich afgelopen voorjaar over negatieve stereotypering van vrouwen. Ook directeur van Femmes for Freedom Shirin Musa heeft hier ervaringen mee. Voor het magazine van de honours studenten schreef zij de volgende column:

“Waar kom je vandaan? Uit Colombia of zo?” vragen mensen vaak aan mijn Turks-Nederlandse vriendin. Als ze dan zegt dat ze uit Rotterdam komt, weten ze van geen ophouden en blijven ze doorvragen. De volgende vraag is of ze op DENK stemt en voor Erdogan is. Waarom ze geen hoofddoek draagt, is ook een veelgestelde vraag. Mensen moeten heel snel informatie kunnen verwerken en op basis daarvan een inschatting maken van situaties en hoe ze daarop moeten reageren. Waarschijnlijk is dat niet mogelijk zonder bepaalde beelden in je hoofd te hebben: als iemand een net pak draagt zal het een hoger opgeleid iemand met een goede baan zijn. Als iemand veel tattoos heeft, zal het wel een vrachtwagenchauffeur zijn. We weten allemaal dat dit soort beelden lang niet altijd klopt, maar toch blijven we ze gebruiken. Dat heeft soms vervelende gevolgen: de zwarte man in de dure auto, die steeds weer aangehouden wordt omdat die auto wel gestolen zal zijn. De vrouw met kort rokje die steeds weer aangesproken wordt, omdat ze wel beschikbaar zal zijn.

Echt lastig wordt het als de media negatieve stereotypes neerzetten over onderwerpen die over moslims gaan. Ik ben een aantal keren op TV geweest. Omdat ik zelf onvoldoende vooronderzoek gedaan had, begreep ik niet hoe zo’n programma in elkaar zat. En wat gebeurde er? Ik werd als een verdrietige, onderdrukte vrouw geportretteerd, die hard voor zichzelf had moeten vechten om zich aan de onderdrukking van de moslimgemeenschap te ontworstelen. Daarna kwamen witte juristen uitleggen welke juridische maatregelen er genomen zijn en nog nodig zijn. Maar potverdorie, mijn gevecht was minstens zoveel tegen de Nederlandse overheid die nog aan het uitvinden was dat in moslimkringen hetzelfde gevecht voor vrouwenrechten gaande is, als 60 jaar geleden in christelijke kringen. En ik wist meer van de juridische kwesties dan die witte juristen, want ik had de wetgeving en hulpverlening zelf bedacht en voor elkaar gelobbied in de politiek.

Mijn strijd voor vrouwenrechten is ook regelmatig belicht geweest door schrijvende media. De eerste keer dat ik werd geinterviewd, wilde ik sterk en vrolijk gefotografeerd worden. De journaliste en fotograaf wilden echter een dramatische foto. De gordijnen moesten voor een theatraal effect half dicht en ik moest strak kijken. Van vrienden heb ik het advies gekregen hier niet meer aan mee te doen en zelf mijn eigen beelden te bepalen. In latere artikelen over mijn politieke en maatschappelijke agenda werden andere onherkenbaar vrouwen geinterviewd. Alle kranten gebruikten de volgende beelden: Afghaanse vrouwen in boerka’s, Iraanse vrouwen met chadors, kamelen, tenten en handen die met henna zijn beschilderd. En dit terwijl de vrouwen die door Femmes for Freedom geholpen worden in de meeste gevallen geen hoofddoek dragen, laat staan een boerka! Ook komen ze niet uit de woestijn en wonen ze niet in tenten! Soms noemen ze zich zelfs geen moslim!

Ik heb geleerd van mijn ervaringen en werk niet meer mee aan media-uitingen die leiden tot onwerkelijke negatieve stereotyperingen. Ik durf nu te onderhandelen en wil zelf de beelden bepalen die recht doen aan het verhaal. En als er toch voor boerka’s, kamelen, tenten en henna-beelden wordt gekozen, laat ik via sociale media van me horen. Ik heb het VN-Vrouwenverdrag (CEDAW) immers aan mijn zijde. Artikel 5 van het CEDAW bepaalt dat de Nederlandse overheid negatieve stereotyperingen moet tegengaan. Het aanhoudend negatief stereotyperen is volgens het CEDAW een rem op de ontwikkeling naar verdere gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

Ook de mode- en reclamefotografie kan helpen om moslimvrouwen op een mooie en originele manier te fotograferen, kijk maar naar Vogue Arabia of naar de laatste Dolce and Gabana campagne. Het is grappig om te zien dat de commercie hier de verandering leidt. Deels komt dat omdat men door heeft dat er geld te verdienen valt aan de moslimvrouw, als je haar vrouwelijk en modern afbeeldt. Deels komt het ook omdat de internationale reclamebureau’s meer diversiteit kennen, ook in de leidinggevende functies. Het is dus belangrijk dat ook in Nederland dit soort veranderingen plaatsvinden. Hoe snel dat gaat, bepalen we met zijn allen. Leg je daarom niet neer bij stereotypering in de media of reclame, maar kaart het aan op twitter, facebook, instagram met opniestukken etc. Niet alleen als je zelf moslimvrouw bent, ook als niet-moslim vrouw moet je baas over eigen beeld zijn.

Reactie FFF op het onderzoek van de ombudsman naar knelpunten in de vrouwenopvang

i 10 jul Geen reacties door

Rapport ombudsman bevestigt dat er veel mis is in de vrouwenopvang; maar de doelgroep wordt niet bij het vervolg betrokken.

Vorig jaar ontstond de nodige commotie toen vrouwen – met steun van Femmes for Freedom – wegliepen uit de vrouwenopvang van de Blijf Groep in Heemskerk en naar de pers stapten met klachten. Er ontstond een vreemde situatie, waarbij de rijksoverheid op kamervragen antwoordde dat de verantwoordelijkheid bij de lokale overheden lag en de lokale overheid het heel normaal vond dat er nooit inspecties van de opvang plaatsvonden. De verantwoordelijk wethouder van D66 in Haarlem liet een rapport opstellen, waaruit zou blijken dat de klachten sterk overdreven waren. In zijn brief aan de gemeenteraad beschuldigde hij Femmes for Freedom expliciet van het overdrijven van de klachten. De eerdere bevestiging van een deel van de klachten in een ander rapport (in opdracht van de Blijf Groep zelf gemaakt) was daarmee volgens hem ook van tafel. De Blijf Groep spande met subsidiegeld een kort geding aan tegen Femmes for Freedom, om Femmes for Freedom te dwingen te stoppen met klagen over misstanden bij de Blijf Groep, dat ze natuurlijk verloor.

Nu ligt er een rapport van de ombudsman, over de vrouwenopvang in het algemeen. Het rapport bevestigt een aantal structurele misstanden in de vrouwenopvang, waar de vrouwen en Femmes for Freedom eerder al op wezen. Als vrouwen in de vrouwenopvang terecht komen, komen ze in een bureaucratisch proces terecht, dat zijzelf niet begrijpen, maar dat de instellingen ook niet begrijpen of in ieder geval niet goed uitvoeren. De ingewikkelde bureaucratie leidt er toe dat vrouwen schulden opbouwen in de opvang en zelfs in de opvang in armoedige omstandigheden leven. De ombudsman signaleert dat vrouwen bij binnenkomst allerlei papieren moeten ondertekenen, waar zij “mentaal gezien niet aan toe zijn en waarvan zij de gevolgen niet altijd kunnen overzien.” Hoewel wettelijk verplicht, wordt door de opvang doorgaans geen beschikking afgegeven, zodat vrouwen niet weten waar ze aan toe zijn en bijvoorbeeld niet weten dat ze in beroep kunnen gaan als ze het niet eens zijn met de hoogte van de eigen bijdrage. Veel vrouwen blijken niet eens te weten dat ze een eigen bijdrage moeten gaan betalen. De ombudsman constateert dat de hulpverlening in de vrouwenopvang gebaseerd is op het zelfredzaam maken van vrouwen, maar dat die zelfredzaamheid een illusie is. Hoewel wettelijk verplicht, ontbreekt een onafhankelijke clientondersteuning.

Fantastisch dat dit rapport er nu is; geweldig dat het instituut nationale ombudsman bestaat. Maar hoe nu verder? De ombudsman doet twee aanbevelingen: 1) aan het ministerie van VWS om als systeemverantwoordelijke de regie te nemen en adequaat, samen met het ministerie van SZW en andere betrokken partijen aan de slag te gaan. En 2) aan de gemeenteraden om zich te laten informeren door het college van B&W over hoe de situatie ten aanzien van de vrouwenopvang in hun gemeente is gesteld. Nuttige aanbevelingen, maar waar is de doelgroep? Moet die niet eens betrokken worden bij de verbetering van de situatie? In Haarlem heeft de gemeenteraad zich laten informeren, en heeft dat geholpen? Als de ambtenaren die eerder op kamervragen precies weten te antwoorden waarom de klachten van vrouwen onzin waren en waarom het ministerie geen aktie hoefde te ondernemen, nu de regie gaan nemen, wat zal er dan gebeuren? Femmes for Freedom voorspelt dat het ministerie van VWS met papieren voorstellen zal komen, die dan besproken worden met de gemeentes en de organisaties die de vrouwenopvang uitvoeren. Men zal er zorgvuldig op toezien dat de doelgroep zelf en activisten als Femmes for Freedom niet bij dit proces betrokken worden. Noem ons cynisch, maar zolang een directeur van een vrouwenopvangorganisatie meer dan de minister-president verdient, hebben wij er weinig vertrouwen in dat de armoedeproblematiek in de opvang wordt opgelost. De ene papieren werkelijkheid zal door een nieuwe papieren werkelijkheid worden vervangen.

Voor echte verbetering van de vrouwenopvang herhaalt Femmes for Freedom zijn eerdere suggesties: betrek de doelgroep, zorg voor onafhankelijk en regelmatig toezicht (waar vrouwen uit de doelgroep deel van uitmaken).

Meer informatie? Lees op deze website het dossier vrouwenopvang.

Gevlucht van Blijf Groep IJmond