Meindert Fennema

Mannen, ken uw plaats!

De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft emeritus hoogleraar politieke theorie en Volkskrant columnist Meindert Fennema voor Femmes for Freedom.

Column Meindert Fennema – Cultuurrelativisme als zelfhaat?

Toen mijn vrouw zwanger was van mijn oudste dochter  –  31 jaar geleden – was het Instituut voor de Wetenschap der fennemaPolitiek – gevestigd aan de Herengracht in Amsterdam – een broeinest van de meest uiteenlopende soorten feministen. Sommigen wilden alleen maar praten over het recht op werk en gelijke beloning, anderen vormden praatgroepen om te ‘werken aan zichzelf’, weer anderen werden om politieke redenen lesbisch, omdat je ‘toch niet met je onderdrukker naar bed ging?’

Hoezeer zij onderling ook van mening verschilden – en er werd wat afgeruzied – over één ding leken de feministen het dertig jaar geleden eens te zijn: vrouwen werden in onze samenleving op alle mogelijke manieren onderdrukt en gediscrimineerd.

Ik werkte op het Instituut voor de Wetenschap der Politiek en in die omgeving liet ik destijds weten dat ik vurig hoopte dat mijn vrouw een zoon zou baren. Hoon en verontwaardiging was mijn deel. Pas toen de dames enigszins tot bedaren waren gekomen vroeg één van hen op hoge toon om een toelichting op deze verwerpelijke gedachte. Daar had ik natuurlijk op gewacht en ik antwoordde met een stalen gezicht dat ik begrepen had dat vrouwen op alle mogelijke manieren onderdrukt en gediscrimineerd werden en dat ik wilde dat mijn kind dat bespaard zou blijven. De beste garantie daarvoor was, zo leek mij, een zoon te krijgen en geen dochter.

De reactie was vooral verbijstering, maar sommige reacties waren ook verbijsterend. Veel dames verzekerden mij dat een dochter ‘ook heel leuk was’, hetgeen ik natuurlijk nooit ontkend had. Anderen verweten mij dat ik zelf niets wilde doen aan de verbetering van de positie van vrouwen, maar ook dat had ik niet beweerd.

Sommige feministische dames beweerden zelfs dat het met die onderdrukking van vrouwen eigenlijk wel mee viel…

Aan die genante vertoning moet ik vaak denken als ik linkse feministes hoor praten over de positie van moslima’s. Die zijn vaak zo bang om voor prowesters te worden versleten, dat zij, van de weeromstuit, suggereren dat het met de onderdrukking van vrouwen in islamitische landen geweldig meevalt. Of, erger nog, dat degenen die westerse landen oproepen paal en perk te stellen aan de besnijdenis van meisjes (zoals Ayaan Hirsi Ali), zulks doen met verkeerde bedoelingen.

De erkenning dat mensenrechten een westerse uitvinding zijn, is voor sommigen moeilijk te accepteren. Cultuurrelativisme is vaak een vorm van zelfhaat.

Meindert Fennema is emeritus hoogleraar politieke theorie. Zijn meest recente boeken zijn Van Thomas Jefferson tot Pim Fortuyn (2012) en een bundel essays onder de titel Help! De elite verdwijnt (2012). Op 27 augustus wordt zijn eerste roman, Het slachthuis, gepresenteerd in De Balie. Daar zal Blue Diamond Riem de Wolff een concert geven. Kaarten kunt u bestellen via deze site.