Jasper van Dijk

Over gelijkheid en economische zelfstandigheid.

Sinds enige tijd heeft de SP een nieuwe fractievoorzitter: Lilian Marijnissen. Een vrouw. Dat zou anno 2018 niets bijzonders moeten zijn, maar toch is het zo. Ook in Nederland is – net als in de rest van de wereld – nog veel werk aan de winkel als het gaat om vrouwenrechten. Van gelijk loon voor gelijk werk tot het doorbreken van het glazen plafond.

Vrouwenrechten zijn universeel. Hoewel culturen verschillen heeft iedereen het recht om te leven hoe hij of zij dat wil. Het woord “willen” impliceert keuzevrijheid. Die keuzevrijheid kan alleen bereikt worden als er ook economische vrijheid is. Zolang mensen niet in hun levensonderhoud kunnen voorzien, is van echte vrijheid geen sprake en we zien dat gendergelijkheid dan weinig aandacht krijgt. Helaas is economische vrijheid voor velen niet vanzelfsprekend, hoe hard zij ook werken. Dit geldt voor mannen, maar nog veel meer voor vrouwen.

De wereldwijde ongelijkheid neemt toe. Die ongelijkheid heeft een sekse en een kleur. Vorig jaar ging 82% van de totale welvaartsgroei naar de rijkste top 1%. De armste helft van de wereldbevolking kreeg helemaal niets van die groei. Tegelijk zijn er nog steeds veel meer vrouwen dan mannen vertegenwoordigd in de armste helft van de wereldbevolking. Mannen bezitten meer land, aandelen en ander kapitaal. Mannen krijgen meer betaald en bevinden zich in hogere posities. In de kledingindustrie vind je naaisters in Bangladesh die 12 uur per dag voor een hongerloontje zwoegen. Hun bazen zijn witte mannen die per jaar miljoenen aan dividenduitkeringen binnen harken (en waarvan Rutte de belasting wil afschaffen).

Dit maakt dat veel vrouwen afhankelijk blijven van mannen. Ook in Nederland zien we nog altijd dat er veel meer vrouwen dan mannen parttime werken en daardoor niet economisch zelfstandig zijn. Dat is prima als zij dat zelf willen. Maar niet als zij daartoe gedwongen worden door de hoge kosten voor kinderopvang, het feit dat zij minder betaald krijgen dan mannen of omdat dat ‘nu eenmaal zo hoort’ in hun cultuur. In Nederland moet het vanzelfsprekend zijn dat vrouwen trouwen als zij dat willen, dat zij scheiden als zij dat willen, dat zij werken als zij dat willen en ook dat zij voor de kinderen zorgen als zij dat willen.  De overheid moet dat faciliteren. Dat betekent ministens twee dagen gratis kinderopvang en een afdwingbaar gelijk loon voor gelijk werk. Want het is te zot voor woorden dat vrouwen nog altijd circa tien procent minder verdienen dan mannen, voor hetzelfde werk. Daarom komen wij binnenkort (samen met PvdA en GroenLinks) met een wetsvoorstel om daar een eind aan te maken. Het zou tijd worden, honderd jaar na de invoering van het vrouwenkiesrecht.

Jasper van Dijk is SP kamerlid en woordvoerder emancipatie.

De foto van Jasper van Dijk is beschikbaar gesteld door de SP onder CC BY-NC-ND 3.0 NL.