Nieuws

Het recht om niet genitaal verminkt te worden

Er is een machtsstrijd gaande in migrantengemeenschappen. Vrouwen leggen zich niet langer neer bij het patriarchale leiderschap, maar willen zelf beschikken over leven en lichaam. Ze willen meedoen in de maatschappij. Dit is een goede ontwikkeling, die bijdraagt aan de emancipatie en integratie van deze gemeenschappen, zowel vrouwen als mannen. Het behoeft geen verbazing dat er veel tegenkrachten zijn. Een populaire manier voor mannen om hun macht te onderbouwen is door zich te beroepen op conservatieve interpretaties van religie.

Al lang zien we dat in de islamitische gemeenschappen dergelijke interpretaties gebruikt worden om de eigen gemeenschap buiten de Nederlandse samenleving te houden en de machtsstructuren te laten zoals deze zijn. Femmes For Freedom heeft er regelmatig op gewezen dat de Nederlandse overheid de emancipatie van mannen en vrouwen tegenhoudt door vooral contacten te onderhouden met de traditionele leiders in deze gemeenschappen, die conservatieve interpretaties en machtsstructuren blijven verspreiden.

Een oude manier waarop mannen hun macht in de gemeenschap proberen te handhaven is door genitale verminking van vrouwen te prediken. Genitale verminking van vrouwen is geen islamitische traditie. Genitale verminking is een gruwelijke manier om de macht en het eigenaarschap van de man over de vrouw in stand te houden.

Genitale verminking komt in verschillende gemeenschappen voor en is eerder geografisch dan religieus bepaald. Er is echter een gevaarlijke ontwikkeling gaande waarbij binnen islamitische gemeenschappen, waar vroeger genitale verminking van vrouwen niet voorkwam, nu genitale verminking wordt aanbevolen. Femmes for Freedom ziet dit als een poging om vrouwen terug op hun plaats te zetten binnen deze gemeenschappen door het oproepen tot deze vreselijke schending van hun mensenrechten. De gevolgen van genitale verminking van vrouwen zijn vaak zodanig dat vrouwen geestelijk maar ook lichamelijk niet meer in staat zijn normaal binnen de maatschappij te functioneren.

Recent werd duidelijk dat de As Soennah Moskee in Den Haag video’s op zijn website heeft staan waarin wordt gesteld dat genitale verminking van meisjes niet verplicht, maar wel aanbevolen is. De As Soennah moskee is een moskee met een Marokkaanse achtergrond, een gemeenschap waarin genitale verminking nooit voorgekomen is. Dat deze aanbevelingen nu wel gepredikt worden, is een gevaarlijke ontwikkeling. Femmes for Freedom vindt dat de Nederlandse regering een stellige reactie moet geven die duidelijk maakt dat er geen ruimte is voor de schending van fundamentele mensenrechten in Nederland. Femmes for Freedom heeft vandaag aangifte gedaan tegen de As Soennah Moskee wegens opruiing en aanzetten tot geweld.  Steun uw medemens, laat deze praktijk zich niet verder verbreiden.

Oproep! Doe aangifte tegen de As-Soennah Moskee

Wij roepen iedereen op die tegen vrouwelijke genitale verminking is, van zich te laten horen. Door ook aangifte te doen, geeft u een duidelijk signaal af; dat er in onze samenleving geen ruimte is voor opruiing, aanzetten tot geweld en zeker niet voor vrouwelijke genitale verminking. Iedereen kan aangifte doen. Anoniem aangifte doen kan helaas niet. Wij raden u aan voor domicilie op het politiebureau te kiezen.  Om u te helpen, hebben wij alvast een conceptaangifte opgesteld. U kunt deze conceptaangifte downloaden en uitprinten. Deze kan, ondertekend, gestuurd worden aan

Politie Eenheid Den Haag
Districtsrecherche
Hoefkade 350
2526 CH Den Haag

Mocht u niet in de gelegenheid zijn deze aangifte per post te versturen, dan kunt u het ondertekende document inscannen en mailen aan info@femmesforfreedom.com. Wij zullen de aangifte dan opsturen aan de politie.

Nederlandse overheid

De Nederlandse overheid is met betrekking tot genitale verminking al te lang inactief gebleven. Er zijn fondsen gereserveerd om in het buitenland aandacht te besteden aan vrouwelijke genitale verminking, en in Nederland worden drie instellingen gericht op preventie gesteund. Maar voor verminkte vrouwen is er geen perspectief buiten een lotgenotengroep. De Nederlandse overheid weigert de verminkte vrouw haar lichamelijke integriteit terug te geven en houdt daarmee de machtsstructuren uit de patriarchale gemeenschappen in stand. De vrouw mag ook van de overheid niet over haar eigen lichaam beschikken.

In 2014 beloofde de regering dat een hersteloperatie in het basispakket zou komen. Momenteel valt genitale verminking niet onder verminking zoals beschreven in de zorgverzekeringswet, en zijn eerdere aanvragen tot vergoedingen  afgewezen. De belofte uit 2014 is niet nagekomen. Op 18 oktober 2018, vier jaar nadat er voor het eerst Kamervragen werden gesteld, werd gestemd over een motie van de PvdA om de ingreep alsnog te vergoeden. De coalitiepartijen, die eerder zelf ook vragen stelden hierover, heeft het amendement weggestemd. D66 heeft aangevoerd dat er eerst verder onderzoek moet komen, een bekend excuus om echte oplossingen over een regeerperiode heen te tillen. De minister geeft aan resultaten uit Engeland te wensen overlaten. Maar, in Frankrijk, waar de operatie is ontwikkeld, , is ruim onderzoek gedaan en wordt de ingreep sinds 2004 vergoed  uit de basisverzekering.

Door de motie weg te stemmen, heeft de regering een grote kans laten liggen om tegen de verminkte vrouwen en meisjes te zeggen: jij bent ook onderdeel van deze maatschappij, wij willen dat je meedoet, jouw mensenrechten en lichamelijke integriteit zijn voor ons net zo belangrijk als die van elke andere Nederlander. Waarom, waarom klagen we steeds over de problemen bij de integratie met de migrantengemeenschappen, maar sturen we de mensen uit deze gemeenschappen die wel willen integreren steeds weg en blijft de overheid weigeren deze mensen voor vol aan te zien?

Voor meer informatie zie onze website en het recent verschenen artikel  Femmes for Freedom boos om goedpraten vrouwenbesnijdenis

De campagnematerialen, zoals de cartoon, kunt u hier downloaden.

 

 

Hersteloperatie na VGV straks vergoed uit de basisverzekering

Afgelopen zomer lanceerde Femmes For Freedom de campagne “Ontsnap aan je vakantie” om aandacht te vragen voor gedwongen achterlating, huwelijksdwang en vrouwelijke genitale verminking en potentiële slachtoffers van handelingsperspectieven te voorzien. Deze campagne leidde eerder dit jaar al tot Kamervragen over de hulp van de Nederlandse ambassade en het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating aan meisjes en vrouwen die in het buitenland worden achtergelaten.

Tijdens de ontwikkeling van de campagne kwam FFF erachter dat hoewel er in 2014 reeds Kamervragen waren gesteld over de hersteloperaties na vrouwelijke genitale verminking, vier jaar later nog geen stappen waren ondernomen om de vergoeding hiervan in de basisverzekering op te nemen. De afgelopen maanden heeft FFF herhaaldelijk navraag gedaan bij het Ministerie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, dat uiteindelijk doorverwees naar de conceptleidraad van de NVOG. Hierin werden de mogelijkheden voor reconstructieve operaties wel uiteengezet, maar wordt geen aanbeveling gedaan voor de vergoeding ervan.

Toen een definitief antwoord van het ministerie uitbleef, heeft FFF via Twitter en andere social media aandacht gevraagd voor dit probleem. We zijn verheugd dat onze berichten door een breed publiek zijn opgepakt, waaronder enkele Tweede Kamerleden. Naar aanleiding van onze berichtgeving zullen Sjoerd Sjoerdsma en Rens Raemakers van D66 Kamervragen stellen aan de Minister voor Medische Zorg. Samen met de PvdA pleiten zij er voor dat de operatie nog dit jaar wordt verwerkt in de basisverzekering, waarmee deze ingreep vanaf 2019 vergoed wordt. Wij zijn erg dankbaar dat dit onderwerp in de Kamer opnieuw aandacht krijgt en kijken uit naar een daadkrachtig antwoord van de Minister.

Update: Kamervragen over “Ontsnap aan je vakantie”

Op 22 augustus verscheen het opiniestuk “Waarom helpt Nederland zijn meisjes niet” in de Volkskrant. In dit stuk, geschreven door onze directeur Shirin Musa, wordt de beperkte hulp aan Nederlandse slachtoffers van huwelijksdwang en gedwongen achterlating in het buitenland nogmaals aan de kaak gesteld. Met de campagne “Ontsnap aan je vakantie” heeft Femmes For Freedom de meisjes en jonge vrouwen die slachtoffer (dreigen te) worden voorzien van praktische handvatten en handelingsperspectieven. Maar FFF verwacht vanuit de overheid ook meer steun, en pleit in bovenstaand artikel voor het implementeren van het Noorse model. Noorwegen handelt proactief en slaagt er in veel meer slachtoffers terug naar het eigen land te brengen, terwijl er procentueel gezien niet meer zaken zijn dan in Nederland.

Dit stuk, en de feiten die hierin uiteen worden gezet, waren de aanleiding voor enkele leden van de fractie van GroenLinks om schriftelijke kamervragen te stellen aan zowel de Minister voor Rechtsbescherming Sander Dekker, alsmede de Minister voor Buitenlandse Zaken, Stef Blok. Wij kijken uit naar de antwoorden van beide ministers en hopen dat er niet alleen meer inzage komt in de problematiek, maar dat er door beide ministeries ook actie wordt ondernomen om potentiële slachtoffers van huwelijksdwang en gedwongen achterlating sneller en adequater bij te kunnen staan.

Update 11 oktober 2018

Inmiddels heeft de Minister voor Buitenlandse Zaken, Stef Blok, antwoord gegeven op de vragen die gesteld werden door Nevin Özütok, Bram van Ojik en Kathalijne Buitenweg. Deze antwoorden kunt u hier teruglezen.

Ontsnap aan je vakantie

Den Haag, 17 augustus 2018. Femmes for Freedom (FFF) lanceert onder de naam ‘Ontsnap aan je vakantie’ een social media campagne om opnieuw de aandacht te vestigen op gedwongen achterlating, huwelijksdwang en vrouwelijke genitale verminking. Iedere zomer opnieuw worden ook Nederlandse meisjes slachtoffer van deze praktijken. Waar eerdere campagnes van anderen zich alleen richten tot hulpverleners of professionals, richt FFF zich op de meisjes zelf. 

Huwelijksdwang en achterlating

Femmes for Freedom wil met deze campagne (mogelijke) slachtoffers van bovenstaande misdrijven handelingsperspectieven geven. Dat is uniek in Nederland; eerdere campagnes van belangenorganisaties, onderzoeksinstituten en de overheid richtten zich alleen op professionals. Daarmee wordt de groep waarom het gaat door deze instituten en de overheid, vergeten. Deze groep kan nu op de website van Femmes for Freedom duidelijke tips en acties terugvinden, evenals de contactinformatie van hulpinstanties en het Ministerie van Buitenlandse Zaken.  Achterlating komt in het hele jaar voor, maar in de zomervakantie is altijd een piek. Nu de zomervakantie bijna afgelopen is en scholen weer gaan beginnen zullen lege plekken erg opvallen.

Naast dat de doelgroep direct wordt aangesproken, heeft Femmes for Freedom ook een boodschap voor de overheid, beleidsmakers en onderzoeksinstellingen in Nederland. Het beleid van de overheid heeft zich de afgelopen jaren gericht op preventie en voorlichting. Via het ministerie van Buitenlandse Zaken worden meerdere internationale ontwikkelingsorganisaties met honderden miljoenen gesteund. Deze organisaties richten zich enkel op hulp aan lokale bevolkingen. Het werk dat zij doen is zeer belangrijk maar helpt de Nederlandse slachtoffers niet.

Het Kamerlid Han ten Broeke (VVD) heeft zich afgelopen jaren ingezet voor Nederlandse meisjes en vrouwen die te maken krijgen met huwelijksdwang en achterlating. Met amendementen enmoties heeft hij gepleit voor een integrale aanpak en samenwerking met NGO’s zoals dat in Noorwegen en Engeland gebeurt. De uitwerking heeft ook tot een ticketfonds geleid om slachtoffers van huwelijksdwang en achterlating te helpen met de kosten van een vliegticket naar huis. Maar de overheid houdt dit angstvallig geheim uit vrees voor misbruik. Slachtoffers die zich melden bij het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating moeten zelfs verklaren  dat ze zich ervan bewust zijn dat zij als minderjarige of als houder van een dubbele nationaliteit, niet geholpen kunnen worden. In 2017 is het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating slechts in vier gevallen geslaagd slachtoffers terug te brengen, terwijl er 38 meldingen (alleen al bij het LKHA! Getallen van andere instanties en overheden zijn niet bekend) waren en het LKHA bovendien over voldoende geld en personeel beschikt. Femmes for Freedom wil dat er in nauwe samenwerking met de doelgroep een actieplan komt naar het voorbeeld van Noorwegen voor effectieve hulpverlening in binnen-en buitenland. De Noorse (en Britse) slachtoffers worden zelfs in het buitenland veilig opgevangen. Nederlandse slachtoffers daarentegen worden met regelmaat weggestuurd bij de ambassade en worden zo gedwongen op straat te leven, met alle risico’s van dien.  Ook vrouwen die Nederlands staatsburger zijn en op eigen krachten weten terug te komen, worden bij terugkomst gewantrouwd door de overheid en krijgen geen hulp of opvang.

Vrouwelijke genitale verminking (VGV) 

Ook VGV vindt in de zomervakantie plaats. In Nederland is iedere vorm van VGV strafbaar. Ook wanneer deze verminking in het buitenland heeft plaatsgevonden, kunnen ouders bij terugkomst in Nederland vervolgd worden. Maar er is nog nooit iemand veroordeeld. Hersteloperaties na deze barbaarse praktijken zijn mogelijk, maar worden niet vergoed vanuit de basisverzekering. Dit, terwijl we wel de behandeling van de gevolgen van besnijdenis zoals urinebuisinfecties, incontinentie en verminderde vruchtbaarheid, vergoeden. In 2014 zijn er vragen gesteld over het vergoeden van hersteloperaties aan toenmalig Minister Schippers (VWS). Een werkgroep zou zich over de mogelijkheden hiervoor buigen. Maar hier is nooit meer over gerapporteerd. Uit het handelen en de communicatie van de overheid spreekt een sterke mate van wantrouwen richting de doelgroep. De overheid houdt momenteel liever de hand op de knip dan te helpen, en communiceert alleen over de hoofden van de doelgroep. Femmes for Freedom wil dat deze misstanden hersteld worden door de politiek en heeft er alle vertrouwen in dat er spoedig middelen worden vrijgemaakt en beleid wordt ontwikkeld waarmee leed voorkomen en hersteld kan worden.

Folders en posters

Download hier de folder met tips. Download hier de A4 poster en hier de A3 poster

Femmes for Freedom launches new campaign focussed on Abandonment Abroad, Forced Marriages and Female Genital Mutilation

Dutch NGO, Femmes for Freedom, will launch a new campaign to raise awareness of the risks of abandonment abroad, forced marriage and female genital mutilation (FGM) aimed specifically at potential victims, handing them tips and advice on how to avoid those outcomes during their (summer) holidays.

Many Dutch girls with a bi-cultural background will once again join their families to visit family abroad this summer. While for many this is a pleasant reunion with family they have not seen for a long time, for some such a holiday is pure horror. Girls run the risk of being abandoned abroad, forced to marry or mutilated by those who should be there to protect them.

The campaign is unique in that it is the first one to directly address girls and young women. Previous campaigns by government agencies targeted professionals and care workers exclusively and failed to communicate directly with the girls at risk of these horrific practices.

Femmes For Freedom aims not only to make potential victims more resilient, but is also sending a strong message to the Dutch government. In late 2016, after extensive lobbying by this NGO and with the continuous support of Dutch MP Han ten Broeke, the Dutch government launched a fund to repatriate girls (and boys) abandoned abroad. However, even though there are sufficient funds to do so, the agency in charge of these repatriations only managed to bring back 4 people last year.

Dutch passport laws, that state that those under 18 can only get travel documents when signed for by a parent or guardian, make it impossible for the victims to apply for new papers at the Dutch embassy. A previous alteration to this law provided that minors can apply for a passport by themselves, but only after a Dutch court has removed the parents out of parental power. Since many victims don’t have access to lawyers, nor money to pay for their services, they remain stuck abroad.

FFF urges the government to adopt the British and Norwegian model where victims are not only repatriated, but also receive help abroad. Many Dutch victims end up wandering the streets at risk of violence, rape and disease as the embassy simply turns them away time and again.

A second issue raised by the NGO is that victims of FGM should get reconstructive surgery covered under basic health insurance. After initial talks in parliament in 2014, no effort has been made to change the Dutch Health Care Act. However, the treatment of the physical and mental effects of FGM such as urinary tract infections, menstrual difficulties and depression, are covered under this policy. FFF deems it more effective to solve the root cause of the problems, rather than the effects.

A final request towards the Dutch government is that it stops funding research institutes and organizations designing solutions and programs that do not represent the affected demographic. The demographic is capable and ready to take it’s seat at the table during policy meetings, rather than victim support groups.

 

Het verslag en de aanbevelingen uit de hoorzitting in het Europees Parlement

Op maandag 25 juni jl. vond er in het Europees Parlement een bijzondere hoorzitting plaats. ALDE, de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, en Femmes for Freedom, organiseerden samen een hoorzitting om huwelijkse gevangenschap aan de kaak te stellen en mogelijke oplossingen binnen de kaders van de wet te bespreken. Een zeer belangrijk moment in de strijd tegen huwelijkse gevangenschap, omdat de EU namens 28 lidstaten spreekt.
In drie panels gingen verschillende sprekers uit de politiek, wetenschap en civil society met elkaar in gesprek. Onder andere Assita Kanko, Anita Nanhoe,Pooyan Tamimi Arab, Ruth Halperin-Kaddari, Frans van der Velden, Leontine Bijleveld en Mahmoud Jaraba spraken in het parlement.

Namens ALDE namen Hilde Vautmans, Marietje Schaake en Sophie in ’t Veld het woord. Ook Charles Goerens, rapporteur Early and Forced Marriages namens ALDE, sprak over de bevindingen in zijn recent verschenen rapport.
Het (engelstalige) verslag van deze hoorzitting kunt u hier teruglezen. Aan de hand van de hoorzitting zijn een aantal aanbevelingen opgesteld door ALDE en FFF. Femmes for Freedom is ALDE erg erkentelijk en waardeert ten zeerste dat zij werk maken van de strijd tegen huwelijkse gevangenschap.

 

 

Pleidooi voor Groningse beeldcampagne om de liefde te vieren

Mooie foto’s van zoenende mannen of van een Marokkaanse vrouw in innige omhelzing met een blonde Hollander; in het straatbeeld van Groningen mag diversiteit meer zichtbaar zijn. Dat willen Stadjers Ronald Schurer en Micha Boon ondersteund door het COC Groningen & Drenthe en Femmes for Freedom. Een stoere beeldcampagne levert volgens deze partijen een positieve bijdrage aan de zichtbaarheid van bijvoorbeeld homoseksuele liefde of relaties tussen mensen met een verschillende culturele achtergrond. Daarom hebben ze de Groninger gemeenteraad om medewerking gevraagd. Woensdagavond 11 juli zal het initiatief worden behandeld in de raad.

Het vrij kunnen uiten van je liefde voor iemand anders is voor verschillende groepen in Nederland, en dus ook in Groningen, nog niet vanzelfsprekend. Het overwinnen van vooroordelen, culturele verschillen of negatieve opmerkingen op straat als je als homo hand in hand loopt; het vergt soms de nodige moed om jezelf te zijn. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat mensen zich in het openbaar soms nog te veel geremd voelen om te laten zien wie ze zijn en liefhebben. Een goed voorbeeld hiervan waren de soms agressieve reacties op de reclamecampagne van Suitsupply begin dit jaar.

De initiatiefnemers staan niet alleen in hun wens voor een positieve postercampagne in Groningen, een groeiend aantal organisaties steunt het initiatief. Zij hebben een ‘motie’ ondertekend om op Coming Out Day (11 oktober) de beeldcampagne te starten. De gemeenteraad is gevraagd om deze motie over te nemen. Femmes for Freedom heeft in andere steden eerder dergelijke campagnes georganiseerd. Micha Boon en Ronald Schurer: “Nú is het tijd voor een Groningse beeldcampagne om de liefde en de vrijheid te vieren. Zonder zichtbaarheid kan er immers geen sprake zijn van acceptatie. Daarom roepen we samen met het COC, Femmes for Freedom en een reeks Groningse organisaties de gemeenteraad op om aankomende woensdagavond de motie over te nemen en te steunen.”

Directeur Shirin Musa van Femmes for Freedom: “Iedereen heeft recht op de vrijheid om te kunnen zoenen, friemelen, trouwen, scheiden of juist alleen te blijven, ongeacht geloof, seksuele voorkeur, gender of politieke overtuiging. Femmes for Freedom staat voor volledige keuzevrijheid. Wij kijken ernaar uit om samen met Groningen de liefde en het individu te vieren.”

Voorzitter Annelies van Santen van COC Groningen & Drenthe: “In oktober staan we met de Coming Out Day en de jaarlijkse Regenboogweek stil bij de diversiteit van Groningen en vooral de zichtbaarheid en acceptatie van de lhbti-doelgroep. Een stoere postercampagne kan een mooie bijdrage leveren aan de zichtbaarheid van diversiteit voor een breed publiek.“ Organisaties die het initiatief willen ondersteunen kunnen zich melden via het e-mailadres Groningenviertdeliefde@gmail.com. Ook Groningers die hun verhaal willen delen worden van harte uitgenodigd om via dit adres contact op te nemen.

Hearing in the European Parliament: Injustice of Marital captivity

Femmes for Freedom and ALDE will organize a hearing in the European Parliament

Dutch Ngo Femmes for Freedom and ALDE, the Alliance of Liberals and Democrats for Europe, have joined forces to organize a hearing on the topic of the “ Injustice of Marital Captivity, on Monday, the 25th of June ((https://alde.eu/en/events/). More information about marital captivity and the Dutch accomplishments you can read on this website

The hearing brings together a broad audience of academics, experts, politicians and EU stakeholders to discuss the issue that keeps women trapped in a religious marriage and thus in a position of discrimination and oppression. These women lack independence and are hampered in their participation in society. Therefore, it is high time that marital captivity is recognized as gender-based discrimination and violence and, for the international community to raise its voice.

Marital captivity is not just a national problem, but has a strong international character. As the former Dutch Secretary of Justice, Fred Teeven, said “if Dutch divorces would be recognized everywhere, we would no longer be discussing marital captivity.” As long as not all divorces are recognized equally, it remains of the upmost importance to engage in bilateral and multilateral discussions with countries that have family laws enabling marital captivity. The EU speaks for its 28 members, and holds considerable influence during these negotiations. FFF encourages the EU to include family law and marital captivity as a discussion topic when negotiating new agreements, international human rights declarations, resolutions and EU law.

The hearing is a public event, but registration is obligatory. Please contact ALDE via Hilde Vautmans to register: hilde.vautmans@europarl.europa.eu

 

Hoorzitting in het Europees Parlement

Femmes for Freedom en ALDE organiseren hoorzitting in Europees Parlement

Op Maandag 25 juni organiseren Femmes for Freedom en ALDE, de liberale fractie in het Europees Parlement, een hoorzitting met de titel “ Het Onrecht van Huwelijkse Gevangenschap” (https://alde.eu/en/events/). De hoorzitting wordt georganiseerd om de bewustwording over huwelijkse gevangenschap op Europees niveau te vergroten en om samen met academici, experts en politici mogelijke oplossingen te onderzoeken.

Huwelijkse gevangenschap is de situatie waarbij iemand, meestal een vrouw, in een religieus huwelijk gevangen blijft, omdat de partner een scheiding weigert. Huwelijkse gevangenschap is een veelvoorkomend probleem voor vrouwen uit gemeenschappen waar het religieuze huwelijk belangrijker is dan het burgerlijke huwelijk, zoals in de islamitische en de Joodse gemeenschappen, Door niet te kunnen scheiden, kan de vrouw niet meer over haar eigen leven beschikken. In de ogen van haar gemeenschap en vaak ook voor haar land van herkomst is ze nog getrouwd; gevolgen van deze situatie zijn onder meer geweld door de ex-partner of de gemeenschap, uitsluiting en verstoting. Ook komt regelmatig vervolging voor in het land van herkomst wegens overspel wanneer de vrouw een nieuwe relatie aangaat. Huwelijkse gevangenschap is niet alleen een probleem voor het individu, maar ook voor de samenleving: het lukt vrouwen in huwelijkse gevangenschap vaak niet een eigen leven op te bouwen en bij te dragen aan de maatschappij. In plaats daarvan blijven ze afhankelijk van bescherming door de hulpverlening.

Vrouwen in huwelijkse gevangenschap willen geen slachtoffer zijn, maar graag hun leven weer in eigen hand nemen. FFF lobbyt in Nederland al jaren voor juridische instrumenten die vrouwen helpen het huwelijk te ontbinden, waarbij de strafbaarstelling via het strafrecht en het verbod in het burgerlijk wetboek centraal staan. Mede als gevolg hiervan heeft Nederland zich ontwikkeld tot een voorloper op dit gebied. Nederland is het eerste land ter wereld waar huwelijkse gevangenschap strafbaar is gesteld. Naar aanleiding van het verzoek van Kathalijne Buitenweg (Kamerlid GroenLinks) heeft minister Sander Dekker recent aangekondigd ook het burgerlijk wetboek aan te passen om huwelijkse gevangenschap tegen te gaan.

Tijdens de hoorzitting zullen de ervaringen in verschillende landen met elkaar gedeeld worden en kunnen successen in het ene land als voorbeeld voor andere landen dienen. Maar huwelijkse gevangenschap is niet alleen een nationaal, maar ook een internationaal fenomeen. Zoals Fred Teeven  in zijn functie als staatssecretaris van Justitie al eerder zei; ‘als Nederlandse scheidingen overal erkend zouden worden, was er geen sprake meer van huwelijkse gevangenschap.’ Zo lang dit niet het geval is, is het belangrijk om zowel als Nederland maar ook in EU-verband in gesprek te gaan met de landen waarvan het familierecht huwelijkse gevangenschap kan veroorzaken en een dialoog met deze landen aan te gaan. Omdat de EU namens 28 lidstaten spreekt, kan zij veel gewicht in de schaal leggen tijdens de gesprekken met deze landen. FFF pleit ervoor dat de familierechtelijke situatie rond huwelijkse gevangenschap standaard een gespreksonderwerp wordt bij het afsluiten van nieuwe samenwerkingsovereenkomsten. Ook zou het goed zijn als EU te bekijken hoe de noodzaak om huwelijkse gevangenschap tegen te gaan, in internationale mensenrechtenverdragen, resoluties en Europese wetgeving opgenomen kan worden.

 

De hoorzitting is openbaar maar registratie voor dit evenement is verplicht. U kunt hiervoor contact opnemen met ALDE via Hilde Vautmans hilde.vautmans@europarl.europa.eu

Reactie FFF op de brief van minister Dekker en het onderzoek van de Universiteit van Maastricht

FFF is heel blij met het feit dat minister Dekker een brief over huwelijkse gevangenschap schrijft waarin hij o.a. heeft aangekondigd om een bepaling in het burgerlijk wetboek op te nemen die voorziet dat beide partners meewerken aan de ontbinding van het religieus huwelijk. Dit voorstel heeft FFF in 2012, 2014, (zie ook: A&MR 2014 Nr.02) en in 2017 bepleit en we zijn blij dat ons voorstel nu ook overgenomen en gepresenteerd wordt door Pauline Kruiniger van de Universiteit Maastricht. Hoe lovenswaardig was het geweest als zij ook FFF als bron had genoemd?! FFF moet helaas vaststellen dat het rapport van de Universiteit Maastricht gebaseerd is op slechts drie (!) casestudies en dientengevolge een aantal essentiële zaken mist. Als gevolg daar weer van ontbreken in de brief van de minister beleidsmogelijkheden. We noemen er hieronder heel kort een paar, en voor een nadere toelichting verwijzen wij u naar onze uitgebreide reactie en  dit opiniestuk in Trouw.

1. Huwelijkse gevangenschap en vechtscheidingen
2. Voortduring van huwelijkse gevangenschap als gevolg van het ontbreken van een eerlijk proces
3. Gevolgen huwelijkse gevangenschap
4. Suggesties van de Nederlandse politiek die niet onderzocht zijn
5. Rol van het strafrecht (pagina 93 van het onderzoek) versus civielrecht en lijfsdwang
6. Voorlichting vanuit de overheid
7. Apart dialoog met religieuze gemeenschappen en benoemen van geestelijken tot ambtenaar van de burgerlijke stand

We constateren ook dat FFF huwelijkse gevangenschap en andere gerelateerde onderwerpen op de agenda heeft gezet hebben en inhoudelijk onderbouwd heeft, maar dat zij -een door vrouwen uit de doelgroep opgerichte organisatie- niet betrokken wordt bij de beleidsvorming, terwijl het beleid vervolgens door mensen gemaakt wordt die niet uit de doelgroep afkomstig zijn en de dynamiek ook niet als zodanig kennen. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van de voorstellen. Het Vrouwenrechtencomité van de VN vroeg al eerder aandacht voor dit verschijnsel en heeft de Nederlandse regering hierop aangesproken. Kamerleden van diverse partijen hebben waardering voor het werk van FFF.  Derhalve voelt FFF zich zeer gesteund met hun verzoek  aan minister Dekker om FFF te betrekken in de beleidsvorming en FFF te steunen.

FFF is zich ervan bewust dat zij een uitgesproken plaats inneemt in het debat. FFF is van mening dat het onderwerp huwelijkse gevangenschap (en de hele emancipatie van meisjes/vrouwen uit patriarchale gemeenschappen) alleen effectief aangepakt kan worden, als de overheid een duidelijk beleid voert op het afdwingen van fundamentele rechten voor meisjes/vrouwen uit deze gemeenschappen. Dat betekent dat een dialoog met deze gemeenschappen nooit vrijblijvend en nooit alleen met de (mannelijke) leiders kan zijn.

Femmes for Freedom’s statement regarding the letter by minister Dekker and the research by Maastricht University

FFF is delighted that the minister for Legal Protection, Sander Dekker, in his letter of 26-04-2018 has acknowledged the need for a new provision in the Dutch civil code that provides that both partners will cooperate to enable the dissolution of a religious marriage. This provision has been proposed by FFF in 2012, 2014 en 2017 and we are joyous that Pauline Kruiniger of Maastricht University has adopted this proposal. We would have regarded this adoption as even more commendable, had she quoted us as the source of this provision. During the last six years, FFF has worked tirelessly, together with various members of parliament as well as ministers from past and present governments, to keep the subject of Marital Captivity on the Dutch political agenda. We are saddened to see that despite our joint efforts, FFF is still not regarded as a partner to the various departments responsible for policy development. As a result of this exclusion, the proposed provisions with regards to marital captivity are at risk of losing the connection to the women and men affected. Maastricht University has researched the phenomenon that is marital captivity. However, as the researchers chose to work with a limited number of cases (3), the research report lacks a thorough analysis of the issues at hand. The report, to which the minister refers in his letter, has resulted in a proposed policy that in our opinion is insufficient and incomplete.

FFF has published an extensive response to both the research as well as the letter. In this response we discuss the omissions in the research report with regards to:

  1. Marital Captivity and divorce disputes
  2. Continued marital captivity due to a lack of fair trial
  3. The effects of Marital Captivity
  4. Suggestions made by Dutch MP’s which a have not been researched
  5. Role of the penal code versus civil code and legal constraint
  6. Prevention and information by the government
  7. The consequences of a separate dialogue with religious communities and appointing clergy as official registrar

FFF ascertains that she – a grassroots organisation founded and run by women from the affected communities – is not involved with policy development, whilst the policies are developed by people outside of these communities, that lack knowledge of the inner workings and dynamics of these communities, in effect creating a mismatch between the envisioned policy and the outcome of said policy. The UN Women’s Rights Commission has previously addressed its concerns about this practice to the Dutch government.

FFF realises that she has a prominent position in the debate. We argue that topics such as marital captivity in specific as well as the emancipation of women and girls from patriarchal societies in general can only be dealt with effectively when the government has a clear policy that defends the fundamental rights of these girls and women. To us, that translates to a dialogue with the members of affected communities, not their religious leaders, whom are almost exclusively male. In light of that argument, we are pleased to see that the minister equally rejects the idea proposed by Maastricht University to appoint imams as official registrars. FFF wants to reiterate that we appreciate the efforts by the minister of Legal Protection and all mp’s involved, and that we are ready to take our seat at the table to share the stories of our communities and to discuss effective and efficient policies to end marital captivity.

 

#JusticeforNoura

Femmes for Freedom demands justice in the case of Noura Hussein, a Sudanese women that defended herself against her rapist husband. Noura was forced by her father to marry her cousin. Upon hearing his decision, she fled and lived with extended family for three years. She was lured back home under false pretences and made to marry her cousin. When her now husband tried to forcibly consume his marriage, she resisted for six days. He then recruited three family members to aid him in raping Noura. When he tried to rape her again the next day, a struggle followed during which she defended herself with a knife and ultimately killed her husband. Now, Noura faces the death penalty because she defended herself against violence and rape.

The consumption of all forced marriages is rape. But spousal rape is not recognized as a criminal offense in Sudan. Under Sudanese law, men have financial responsibilities towards women. However, women are forced to obey their husbands and service them at all times, as the man has legal custody over his wife.

Self-determination is a fundamental human right. Noura Hussein has never been able to exercise that right because she is a woman and women are the property of their male guardian in Sudan, in Noura’s case her father. Femmes for Freedom urges the Dutch government to help Noura defend her rights. By pressuring the Sudanese government, the death penalty can be overturned. The Netherlands has a strong history of helping women abroad. When Meriam Ibrahim was sentenced to death in Sudan, because she converted to Christianity and married a Christian man, the then minister of Foreign Affairs, Frans Timmermans, summoned the Sudanese ambassador to discuss the case. Because of international pressure Ibrahim and her child were released and found a save haven in the United States. We ask the Netherlands to follow in American footsteps and offer asylum to Noura Hussein. We urge the Dutch government to uphold the Universal Declaration of Human Rights as well as the Convention for the Elimination of All Discrimination against Women (CEDAW) and stress the importance of both on an international level. No woman, or man, should be forced to have sex against their will, be forced to marry or to pay the ultimate price for freedom.