Nieuws

#JusticeforNoura

Femmes for Freedom demands justice in the case of Noura Hussein, a Sudanese women that defended herself against her rapist husband. Noura was forced by her father to marry her cousin. Upon hearing his decision, she fled and lived with extended family for three years. She was lured back home under false pretences and made to marry her cousin. When her now husband tried to forcibly consume his marriage, she resisted for six days. He then recruited three family members to aid him in raping Noura. When he tried to rape her again the next day, a struggle followed during which she defended herself with a knife and ultimately killed her husband. Now, Noura faces the death penalty because she defended herself against violence and rape.

The consumption of all forced marriages is rape. But spousal rape is not recognized as a criminal offense in Sudan. Under Sudanese law, men have financial responsibilities towards women. However, women are forced to obey their husbands and service them at all times, as the man has legal custody over his wife.

Self-determination is a fundamental human right. Noura Hussein has never been able to exercise that right because she is a woman and women are the property of their male guardian in Sudan, in Noura’s case her father. Femmes for Freedom urges the Dutch government to help Noura defend her rights. By pressuring the Sudanese government, the death penalty can be overturned. The Netherlands has a strong history of helping women abroad. When Meriam Ibrahim was sentenced to death in Sudan, because she converted to Christianity and married a Christian man, the then minister of Foreign Affairs, Frans Timmermans, summoned the Sudanese ambassador to discuss the case. Because of international pressure Ibrahim and her child were released and found a save haven in the United States. We ask the Netherlands to follow in American footsteps and offer asylum to Noura Hussein. We urge the Dutch government to uphold the Universal Declaration of Human Rights as well as the Convention for the Elimination of All Discrimination against Women (CEDAW) and stress the importance of both on an international level. No woman, or man, should be forced to have sex against their will, be forced to marry or to pay the ultimate price for freedom.

 

Justice for Noura

 

Femmes for Freedom vindt het belangrijk dat er aandacht is voor de zaak van Noura Hussein, een Sudanese vrouw van 19 jaar die haar man doodde omdat hij haar verkrachtte. Noura was, na ondergedoken te hebben gezeten, onder valse voorwendselen naar huis gelokt waar ze werd gedwongen met haar neef te trouwen. Toen zij seks weigerde, verkrachtte hij haar met de hulp van drie andere mannen. De volgende ochtend probeerde hij opnieuw seks met haar te hebben. In het gevecht dat hierop volgde, stak zij hem dood. Nu is Noura ter dood veroordeeld, omdat ze zichzelf verdedigde tegen geweld en verkrachting.

 

De consumptie van gedwongen huwelijken, waarbij een van beide partners niet vrijwillig in het huwelijk treedt, is verkrachting. In Sudan is verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar. Volgens de Sudanese wetgeving hebben mannen financiele verplichtingen jegens de vrouw. Vrouwen moeten hun man ter aller tijden gehoorzamen en dienstbaar te zijn, ook op het gebied van seks, omdat zij onder het gezag van de echtgenoot vallen.

Zelfbeschikking is een fundamenteel mensenrecht. Noura Hussein heeft nooit van dat recht gebruik kunnen maken omdat ze een vrouw is, en vrouwen bezit zijn van een mannelijke voogd, i.c. haar vader. Femmes for Freedom roept de Nederlandse regering op Noura te helpen haar rechten te verdedigen. Door diplomatieke druk uit te oefenen op de Sudanese regering kan deze veroordeling ongedaan gemaakt worden. Nederland helpt vrouwen vaker voor zichzelf op te komen, zoals Meriam Ibrahim, ook ter dood veroordeeld in Sudan omdat zij zich bekeerde tot het Christendom. Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken, Frans Timmermans, heeft de Sudanese ambassadeur op dat moment ontboden om over de zaak te spreken. Door internationale druk zijn zij en haar kind uiteindelijk vrijgelaten en hebben asiel aangeboden gekregen in de VS. Nu is het de beurt aan Nederland asiel aan te bieden Noura Hussein. Wij vragen de Nederlandse regering om de bepalingen in Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de Conventie voor de Eliminatie van Alle Discriminatie tegen Vrouwen (CEDAW / VN-Vrouwenverdrag) internationaal opnieuw onder de aandacht te brengen en te verdedigen. Geen enkele vrouw, of man, mag gedwongen worden seks te hebben tegen haar wil, gedwongen worden te trouwen of haar vrijheid met de dood te moeten bekopen.

 

Femmes For Freedom gaat wél voor Onvoorwaardelijke Liefde

Wij betreuren dat het Reformatorisch Dagblad heeft besloten de advertentie die in het kader van de Celebrate Love campagne werd ontwikkeld, niet te plaatsen. De uiting was een reactie op de flyer van Civitas Christiana die door deze krant verspreid werd. De makers van de flyer plaatsten een groot rood kruis door een eerdere uiting van Suit Supply, waar twee mannen op waren afgebeeld.

Kort na de lancering van de campagne van Suit Supply lanceerde Femmes For Freedom samen met maatschappelijke partners de campagne Celebrate Love, waarin allerlei vormen van liefde gevierd worden. Na de lancering van de campagne in maart merkten wij dat ook in de gereformeerde gemeenschap de behoefte bestaat om vrije partnerkeuze bespreekbaar te maken. Dat beoogden wij met deze uiting te doen. Dat de advertentie niet geplaatst wordt, wil niet zeggen dat de discussie niet alsnog plaats kan vinden. Wij gaan het gesprek graag aan via andere platformen en kanalen.

We willen Jasper Klapwijk, Ahmet Polat, John en Lionel Lapré, Sebastiaan Hendriks van CSDM en alle donateurs van harte bedanken voor hun inzet en steun. De afbeelding die we samen voor het RD maakten, is te downloaden via www.femmesforfreedom.com. Deze poster kan net als alle andere uitingen op www.celebratelove.nl verspreid worden door maatschappelijke instanties en bedrijven.Heeft u interesse in het ontwikkelen van een campagne op het gebied van vrije partnerkeuze, dan vernemen wij dat graag.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Farah Marzak via farah.marzak@femmesforfreedom.com of |
06-53 10 66 64

Jasper Klapwijk reageert met het volgende persbericht:

Apeldoorn/Amsterdam · De advertentie van twee mannen in een liefhebbende pose die Jasper Klapwijk met Femmes for Freedom heeft aangeboden aan het Reformatorisch Dagblad wordt niet geplaatst. Dit laat Erdee Media vandaag in een reactie weten. De advertentie was een reactie op een flyer van Civitas Christiana, waarop een rood kruis door twee mannen te zien was.

Het Reformatorisch Dagblad vindt dat de uiting van twee mannen die elkaar verliefd aankijken met de tekst ‘Onvoorwaardelijke liefde’, niet past binnen het advertentiebeleid van de krant. Wel zal de redactie van het RD naar aanleiding van deze advertentie op de opiniepagina een briefwisseling plaatsen over homoseksualiteit in de gereformeerde gezindte.

Klapwijk laat weten teleurgesteld te zijn over de afwijzing van de advertentie: “Ik vind het jammer dat we, ondanks goede gesprekken met het RD en maximale inspanningen aan onze kant om niet aanstootgevend te zijn, geen ruimte krijgen voor een advertentie die vrije partnerkeuze en vrijheid van meningsuiting bepleit. Ik had graag een geluid in het RD gezien naast de oproep van Civitas Christiana, vooral om een signaal te geven aan mensen die opgesloten zitten in een huwelijk of zich niet durven te uiten over hun seksuele voorkeur.”

Cees Hovius, manager commerciële zaken van het RD: “De advertentie heeft het over onvoorwaardelijke liefde en suggereert daarmee dat er ook intieme liefdesrelaties moeten kunnen bestaan tussen mensen van hetzelfde geslacht. Dat is ook wat de foto uitstraalt. De criteria van ons advertentiebeleid zijn gebaseerd op de Bijbel. Naar onze overtuiging biedt de Bijbel alleen ruimte aan deze liefdesrelaties binnen een huwelijk tussen man en vrouw. Daarom moeten we de advertentie afwijzen.”

De actie krijgt wel een vervolg op de opiniepagina van het RD. John Lapré, die als model poseerde voor de advertentie van Klapwijk en Femmes for Freedom, zal een brief schrijven waar de hoofdredactie op zal reageren. Daarnaast zal Elze Reinders, voorheen actief in verscheurd.nl een opinieartikel schrijven. Klapwijk: “Ik ben blij met wat we krijgen, al had ik ook gehoopt op advertentieruimte. Maar het gaat me niet primair om een advertentie. Ik hoop en verwacht dat het gesprek op de opiniepagina leidt tot meer vrijheid voor mensen die nu in de knel zitten binnen de reformatorische wereld.”

Wij zoeken een Stagiair Communicatie

Stichting Femmes for Freedom is een daadkrachtige, frisse en ambitieuze organisatie die zich inzet tegen verschillende vormen van huwelijkse onvrijheid en opkomt voor vrouwenrechten. Belangrijke thema’s voor ons zijn huwelijksdwang, huwelijkse gevangenschap, kindhuwelijken, polygamie, verborgen vrouwen en de kwaliteit van de vrouwenopvang. We werken vanuit Den Haag aan het agenderen van vrouwenrechten op politiek en maatschappelijk niveau. We bieden juridische ondersteuning aan vrouwen die in verschillende varianten van huwelijkse gevangenschap verkeren via ons juridisch helpdesk. Daarnaast voeren we bewustwordingscampagnes om het maatschappelijk debat aan te jagen.

Om onze (online) communicatie nog sterker en scherper te maken zijn we per direct op zoek naar een stagiair communicatie. Ben je creatief en vind je het leuk om bezig te zijn met sociale media, de website, het schrijven van content en het ondersteunen van campagnes? Dan is Femmes for Freedom op zoek naar jou!

Klik hier om de volledige vacaturetekst te lezen.

Wil jij ook de liefde vieren?

Met de campagne Celebrate Love willen we inspireren en het debat rondom vrijheid aanjagen. Dat kan in Amsterdam, Rotterdam, maar ook in Maastricht, Enschede of Almere. Wil jij ook campagne voeren voor vrije partnerkeuze en zelfbeschikkingsrecht, dan helpen wij je daar graag bij. Op basis van co-creatie gaan we dan aan de slag om campagnes te bedenken die uit het hart voor het hart zijn.
Je kunt contact met ons opnemen via info@femmesforfreedom.com of via het contactformulier.

Celebrate Love nu ook in Rotterdam

Vanaf vandaag zijn de posters van Celebrate Love ook te zien op de Rotterdamse metrostations. Ook in deze stad heeft CSDM ruimte beschikbaar gesteld om samen met Femmes for Freedom de liefde te vieren. Wij zijn erg benieuwd, hebben jullie de posters al gespot?

Celebrate Love

Femmes for Freedom en CS Digital Media vieren de liefde in Amsterdam met de feestelijke lancering van hun gezamenlijke campagne op 19 maart 2018 – om 20:30 – in De Balie.

 

De lente staat voor de deur. De tijd van vlinders in je buik en ontluikende liefdes is weer aangebroken. Maar niet iedereen durft deze lente de liefde te vieren. Omdat hun liefde negatieve reacties oproept; vanuit de eigen familie of gemeenschap, en zelfs op straat krijgen zij te horen dat hun liefde niet mag, slecht is en verboden zou moeten worden.

Wij vinden dat liefde mooi is; dat er geen ruimte is voor islamofobe, racistische of homofobe uitingen. Wij willen de liefde laten zien zoals deze is; opwindend, tijdloos en hartverwarmend. De gemeente Amsterdam vond de campagne te duur, maar liefde heeft geen prijs. Daarom brengen CS Digital Media en Femmes for Freedom met de hulp van een aantal bijzondere stellen de liefde terug naar Amsterdam.

Samen met deze stad willen wij de liefde opnieuw vieren. Wij laten je graag kennismaken met onze campagne en met deze stellen tijdens de feestelijke lancering van “Celebrate Love” op 19 maart aanstaande in De Balie te Amsterdam. Meld je hier aan.

Shirin Musa in debat met Reint Jan Renes

Idee, het politiek-wetenschappelijk tijdschrift van de Mr. Hans van Mierlo Stichting, het wetenschappelijk bureau van D66. vroeg Shirin Musa op papier in debat te gaan met Reint Jan Renes over overheidsinmenging op het gebied van moraal. De postercampagne die Femmes for Freedom in Rotterdam voerde, stond centraal in dit debat. 

Idee 2018-1

Rubriek sociaal-liberaal debat

Stelling:

In een democratische rechtstaat heeft de overheid zich niet te bemoeien met de moraal van haar burgers. Door mensen de les te lezen met campagnes zoals de Rotterdamse postercampagne ‘In Nederland kies je je partner zelf’, die vrije partnerkeuze aan de orde stelt, stelt zij zich paternalistisch op en mengt zij zich te veel in het privéleven van haar burgers. 

Tegen: Shirin Musa, directeur Femmes for Freedom

Als D66 vraagt om een onderzoek naar #MeToo in de politiek hoor ik niemand zeggen dat de overheid zich niet met de moraal van haar burgers moet bemoeien. De overheid bemoeit zich elke dag met de moraal. Ze zet zich in tegen discriminatie van homo’s, meer vrouwen in raden van bestuur en wat niet al. De overheid moet zich niet met moraal bemoeien als het gaat om de vraag wat mijn seksuele keuze is. Maar juist in een democratische rechtstaat heeft de overheid de plicht zich met moraal te bemoeien als het gaat om de moraal van een gemeenschap die mij mijn rechten ontzegt.

 De gedachte dat vrouwen geen recht op seksuele zelfbeschikking hebben, leidt tot vreselijk geweld tegen hen. Er is hierover een diepgaande discussie nodig binnen en met al deze gemeenschappen, niet alleen de islamitische gemeenschap. Maar die is moeilijk tot stand te brengen. Zo spraken recentelijk Hindoestaanse meisjes zich uit over de seksuele mishandeling binnen hun gemeenschap, gevolgd door een oorverdovend zwijgen van de overheid. De overheid is bang om voor racist uitgemaakt te worden. Altijd weer zit de overheid met de mannelijke machthebbers uit de gemeenschappen aan tafel, die politiek correcte dingen zeggen en het tegenovergestelde doen. Vrouwen zijn maar mondjesmaat gesprekspartner van de overheid. Wees dan niet verbaasd dat in deze gemeenschappen achter gaan lopen, niet alleen bij de Nederlandse maatschappij, maar vaak ook bij de ontwikkelingen in de landen waar ze uit afkomstig zijn. De kosten voor individuen, maar ook voor de Nederlandse maatschappij als geheel, zijn enorm. Daarom ben ik zo blij dat we nu met de gemeente Amsterdam een campagne kunnen opzetten om het recht op vrije partnerkeuze op de agenda te krijgen.

Paternalistisch? Ruim 40 jaar geleden bevochten vrouwen het recht op seksuele zelfbeschikking voor de toenmalige Nederlandse vrouwen. En nu hoor ik Nederlandse vrouwen zeggen dat het etnocentrisch of islamofoob is om in een campagne te zeggen dat vrije partnerkeuze een recht voor iedereen is. Beslissen anderen voor mij – ik ben een trotse moslima – wanneer de islam (of welke andere gemeenschap dan ook) en ikzelf klaar zijn voor vrije partnerkeuze? Dat is pas paternalistisch.

 We vinden het progressief om over geweld tegen vrouwen in de derde wereld te spreken, maar als Femmes for Freedom het het geweld tegen vrouwen in Nederland aan de orde stelt, krijgen we naar ons hoofd dat we extreem-rechts steunen. Wat een hypocrisie. Steun de mannen en vrouwen in patriarchale gemeenschappen die willen emanciperen. Mensenrechten zijn voor iedereen.

 Voor: Reint Jan Renes, lector crossmediale communicatie aan de Hogeschool Utrecht

Vrije partnerkeuze, best een nobel streven. Toch wringt de eenzijdige, moralistische aanpak. 

Het klinkt stoer ‘In Nederland kies je je partner zelf’. Echter, er klopt weinig van. Genoeg ouders die liever niet willen dat hun witte zoon hand in hand loopt met een leuke moslimjongen. Ook zal er weinig enthousiasme zijn wanneer een meisje uit Rotterdam Zuid besluit te zoenen met een jongen uit 020.  

De Rotterdamse campagne past goed in de landelijke trend om weerbarstige samenlevingsvraagstukken simplistisch te duiden. ‘Zet een streep door discriminatie’. ‘Jongens moeten weer jongens zijn’. Tuurlijk joh. De neiging om nuances te reduceren tot snelle, eendimensionale soundbites is buitengewoon hardnekkig. Klare taal als antwoord op de groeiende behoefte aan stoere meningen. Dat vaststaande opinies opmerkelijk onbuigzaam zijn en een normatieve campagne (‘wij doen het goed en jullie zijn fout’) weerstand creëert, tegenstellingen benadrukt en een goed gesprek bijna onmogelijk maakt, wordt gemakshalve genegeerd. 

Studies laten keer op keer zien dat mensen de neiging hebben hun eigen gelijk te omarmen en alles wat er tegenin gaat af te wijzen. Via paternalistische campagnes anderen overtuigen van hun ongelijk is in het geval van cultureel-sensitieve thema’s als discriminatie en partnerkeuze dan ook weinig effectief. 

Om individuen mee te nemen in een gezamenlijk verhaal is het noodzakelijk heel goed te luisteren. Wanneer mensen voelen dat ze niet serieus worden genomen groeit de weerstand. Wil je als overheid echt iets samen realiseren, negeer dan je eigen gelijk. Kijk met empathie naar de ander. Zie het als een gezin. Als we de hele tijd op een poster opschrijven hoe de andere gezinsleden het beter moet doen, krijg je een vervelende sfeer in huis. In plaats daarvan kun je beter zeggen: we wonen hier samen en jij bent net zo belangrijk als ik.  

Verandering is altijd kwetsbaar, daarom is het belangrijk dat mensen voelen dat ze gehoord worden. Geen simpele normatieve ‘zo moet het’ campagnes. Neem de tijd om in gesprek te gaan. Luister met volle aandacht. Accepteer dat je niet alles (beter) weet. Sta open voor nieuwe inzichten en pas waar mogelijk je eigen mening en plannen aan.  

Het zou zo mooi kunnen zijn. Een constructieve dialoog over omgangsvormen en partnerkeuzes met als uitkomst het wederzijdse inzicht dat dingen veel ingewikkelder in elkaar zitten dan op het eerste gezicht lijkt.  

In Nederland kies je je partner zelf? Een streep door discriminatie? Jongens moeten weer jongens zijn? Was het maar zo simpel. 

Reactie Shirin Musa

Als ik het zo bekijk is Dhr. Renes het met me eens dat de overheid zich in een democratische rechtstaat best mag bemoeien met dit soort zaken, maar vraagt hij zich vooral af of het wel op de goede manier gebeurt. Op zijn opmerkingen daarover ga ik graag in.

“De aanpak is eenzijdig en moralistisch”: ik denk dat de aanpak minder eenzijdig en moralistisch is dan Dhr. Renes veronderstelt. Sommigen hebben de campagne weggezet als etnocentrisch en islamofoob zonder hem ooit goed te bekijken. De campagne is niet gericht op een specifieke gemeenschap, maar op alle patriarchale gemeenschappen waar de gemeenschap vindt dat ik het recht niet heb om over mijn eigen seksualiteit te beschikken. Op de foto’s in Rotterdam stonden dan ook personen van allerlei pluimage. Waar de gemeenschap ons het recht op eigen keuzes ontzegt, hebben de ouders er natuurlijk ook moeite mee dat we zelf keuzes maken. De ouders met witte zoon worden dus hopelijk ook aangesproken door de campagne, maar ze zijn niet de eerste doelgroep, dat zijn de jongeren uit die gemeenschappen. Het voorbeeld van een meisje uit Rotterdam Zuid en een jongen uit 020 is flauw: Dhr. Renes weet heel goed dat het meisje uit  Rotterdam Zuid niet aan geweld blootstaat omdat ze dit doet. De vrouwen waarop de campagne zich richt wel. Dit soort bagatellisering van het gruwelijke geweld tegen vrouwen en meisjes die hun eigen keuzes maken, maakt me verdrietig.

“Via paternalistische campagnes anderen overtuigen van hun ongelijk is in het geval van cultureel-sensitieve thema’s als discriminatie en partnerkeuze dan ook weinig effectief.”

De campagne is bedacht door jongeren uit patriarchale gemeenschappen en is gericht op jongeren uit die gemeenschappen zelf. Hoezo “paternalistisch” en “anderen overtuigen van ongelijk”?Dat het college in Rotterdam de eerste was die iets in de campagne zag en dat het daar door een wethouder van Leefbaar Rotterdam getrokken werd, doet daar niets aan af. Hoofddoel van de campagne is om jonge vrouwen en mannen uit die gemeenschappen die twijfelen of zij hun eigen keuzes kunnen maken een hart onder de riem steken: “het is normaal wat je wil; kom op voor je rechten”. Linksom of rechtsom, dat is een prima doel. Uiteindelijk hopen we natuurlijk ook dat dit leidt tot een discussie binnen de gemeenschappen, maar we begrijpen ook wel dat dat meer vergt dan 1 campagne. Daarnaast hoopten we met de campagne een discussie los te maken binnen overheid en politiek, en dat is in ieder geval gelukt :). We vinden dat overheid en politiek steeds te bang zijn om de machthebbers (de mannen) in de patriarchale gemeenschappen tegen zich in het harnas te jagen; de overheid en politiek organiseren steeds maar goede gesprekken organiseren waar die mannen politiek correcte dingen mogen zeggen, waarna alles blijft zoals het is. Dat is niet langer acceptabel. De overheid en politiek moeten positie kiezen, en ons vrouwen duidelijk maken dat ze aan onze kant staan en onze rechten beschermen.

Hoe effectief een dergelijke campagne is, hangt er helemaal van af wat er omheen georganiseerd wordt: gaan we de discussie op scholen en universiteiten aan? Maken we die discussie onderdeel van lespakketten? Ik ga die discussie aan op opleidingen die ik bezoek, en ik kan u vertellen dat hij niet makkelijk is. Maar de reactie van de jongeren die zich gesteund voelen, maakt het de moeite waard.

Tenslotte: met deze campagne is het probleem niet opgelost en de perfecte campagne bestaat niet. De sufragettes hebben jarenlang moeten strijden voor vrouwenkiesrecht. De minachting voor ongehuwde moeders binnen de Nederlandse gemeenschap tot diep in de jaren zestig was ook niet zo maar verdwenen. Maar uiteindelijk verandert het tij. Het kan lang duren, het kan kort duren, maar vrouwen en mannen uit patriarchale gemeenschappen zullen zelf over onze seksualiteit kunnen beschikken. Wij zullen zoenen wie we willen.

 

Femmes for Freedom goes international!

Deze week verscheen een artikel over Femmes for Freedom in The Economist. In het artikel is er aandacht voor sharia huwelijken en hoe schadelijk deze kunnen zijn voor vrouwen in het Westen omdat zij het slachtoffer kunnen worden van polygamie en huwelijkse gevangenschap.

Nederland is het enige land ter wereld waar huwelijkse gevangenschap strafbaar is. Femmes for Freedom maakt zich hard voor internationale agendering van de problematiek rondom huwelijkse gevangenschap.

Het artikel ‘ How Sharia marriages can hurt women in the West. Differences in marital law provide an opportunity for unscrupulous men’ kunt u hier lezen.

Reactie Femmes for Freedom op de moties van GroenLinks en CDA

Femmes for Freedom is blij met de moties van Kathalijne Buitenweg (GroenLinks) en Madeleine van Toorenburg (CDA) , waarin aandacht en aktie wordt gevraagd voor de positie van vrouwen die vastzitten in huwelijkse gevangenschap. Deze moties zijn een erkenning van het feit dat huwelijkse gevangenschap een onaanvaardbare beknotting van het recht op zelfbeschikking is, en dat de overheid een taak heeft om te zorgen dat vrouwen zich hieraan kunnen ontworstelen, zodat ze hun eigen leven weer vorm kunnen geven. Als deze moties met organisaties van migrantenvrouwen uitgevoerd worden, helpen ze vrouwen in huwelijkse gevangenschap om hun eigen leven in te richten.

Femmes for Freedom strijdt voor de rechten van vrouwen en meisjes in Nederland die niet over de inrichting van hun eigen leven kunnen beslissen, bijvoorbeeld omdat zij afkomstig zijn uit patriarchale gemeenschappen en onder druk gezet of bedreigd worden om volgens de regels van deze gemeenschappen te leven. FFF zet zich in voor een breed programma voor deze vrouwen:

  • voorlichting aan vrouwen over hun rechten;
  • aanzwengelen van discussie binnen en buiten deze gemeenschappen over het recht op zelfbeschikking, zoals het recht om zelf je partner te kiezen;
  • laagdrempelige juridische en maatschappelijke ondersteuning om het vrouwen mogelijk te maken hun eigen leven vorm te geven.

Op deze site kunt u meer over ons lezen. Een uitgebreide beschrijving van onze projecten kunt u op deze pagina lezen.